[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 110 تا 112 ] كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّه وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتابِ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفاسِقُونَ ( 110 ) لَنْ يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذىً وَإِنْ يُقاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الأَدْبارَ ثُمَّ لا يُنْصَرُونَ ( 111 ) ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ ما ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّه وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ وَباؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّه وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّه وَيَقْتُلُونَ الأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَكانُوا يَعْتَدُونَ ( 112 ) معنى لغات : « اذى و اذاء » ناراحتى و ناپسندى . « ادبار » جمع دبر و دبر با ضمّ دال و سكون و ضمّ باء بمعنى پشت سر و آخر هر چيز . « ثقفوا » از مصدر ثقف با فتح ثا و سكون قاف بمعنى چيره شدن و بدست آوردن ، و گير آوردن و دريافتن فرارى . « حبل » ريسمان ، عهد و پيمان ، رگهاى بدن . « بائوا » از مصدر بوأ بفتح باء بمعنى برگشتن ، برگرداندن به حق و بگناه اقرار كردن . جهت نزول : ابو الفتوح : عكرمه و مقاتل گفتند : دو نفر از علماى يهود بنام وهب ابن يهودا و مالك بن ضيف با چند تن از اصحاب پيغمبر كه ابىّ بن كعب و عبد اللَّه - مسعود ميان آنها بودند ، معارضه نمودند كه ما عالم و بهتر از شما هستيم و دين ما بهتر از دين شما است ، آيت اول در جواب اين گفتگو نازل شد . ترجمه : 110 شما بهترين مردم هستيد كه مومن به خدا شده‌ايد و امر بمعروف مىكنيد و نهى از منكر ، و اگر يهود و مسيحيها بمانند شما مؤمن مىشدند بخير و صلاح خودشان بود ، ولى چند نفر از آنها مؤمن هستند و بيشترشان فاسق و بزهكارند . جهت نزول دو آيت 111 و 112 : مجمع : از مقاتل نقل است : چند نفر