كه يكى بر طهارت نبيذ است و فقّاع » در مذهب ما شيعه‌ها مثل خمر است كه حرام است و نجس بر خلاف نظر علماى اهل سنّت چون امام رضا ( ع ) فرمود : فقّاع مثل خمر است ولى مردم آن را تشخيص نداده‌اند . شيخ محمّد حسن صاحب جواهر در بحث از حدود كتاب جواهر : حدّ شرابخوار هشتاد تازيانه است و كسى از فقها مخالف اين حكم نيست ولى روايت كرده‌اند كه حلبى از امام صادق ع پرسيد : پيغمبر شرابخوار را چگونه حدّ ميزد ؟ فرمود شرابخورده را كه بحضورش ميآوردند با كفش به او ميزدند و مردم بر آن مىافزودند تا بهشتاد ضربت ميرسيد . زراره گفته است : از امام باقر ع شنيدم ميفرمود : چون در حضور عثمان شهادت دادند وليد بن عقبه شراب خورده است : عثمان بعلىّ ( ع ) گفت : ميان او و مردمى كه مىپندارند او شراب خورده است قضاوت بفرما : آن حضرت امر كرد با تازيانه‌اى كه دو شاخه بود او را چهل تازيانه زدند و شرط لزوم حد زدن شرابخوار آن است كه او بداند شراب حرام است چون عبد اللَّه بن بكير از حضرت صادق ( ع ) روايت كرده است : مردى در زمان خلافت ابى بكر شراب خورده بود نزد او آوردند پرسيد شراب خوردى ؟ گفت : بلى خليفه گفت با اينكه حرام است چرا خوردى ؟ گفت من مسلمان و معتقد هستم اما منزل من ميان يك عدّه‌اى است كه مينوشند و حرام نمىدانند و اگر ميدانستم حرام است نمىخوردم . ابو بكر رو بعمر كرد و گفت تكليف چى است ؟ او گفت : كار مشكلى است و گشايش بدست علىّ است . ابو بكر گفت : علىّ را بگوئيد بيايد . عمر گفت آن را كه حاكم قرار ميدهيد خود نزد او برويد . آنها با مردمى كه آنجا بودند حضور علىّ رفتند و قضيّه را نقل كردند ، فرمود : او را ببريد و در انجمنهاى مهاجر و انصار گردش بدهيد تا هر كس آيت حرمت شراب را براى او خوانده است شهادت بدهد . چون از هر كسى پرسيدند شهادت نداد كه براى او خوانده است او را رها كرد و فرمود : اگر بعد از اين روز شراب خوردى تو را حد ميزنم . و مشهور است : هر كس دو مرتبه

--> ( 1 ) نوشابه‌اى كه از آب جو ساخته مىشود .