شراب خورد و مجازات شد در مرتبه‌ى سوّم مجازات او كشتن است ولى شيخ طوسى و ديگران گفته‌اند : اگر سه مرتبه مجازات شد و باز مرتبه‌ى چهارم شراب خورد مجازات او كشتن است . * ( وَالْمَيْسِرِ ) * - 218 طبرى : از مجاهد روايت است هر ميسر قمار شمرده مىشود و گرد و بازى بچه‌ها هم از همين است . از عطا روايت است : هر قمار ميسر است و بجول بازى و گردو بازى بچه‌ها نيز از آن است . از ابن عباس روايت است : ميسر قمارى است كه قبل از اسلام عرب روى مال و خانواده‌ى خود قمار ميزد و هر كس كه برنده ميشد خانواده و مال طرف را تصرّف مىكرد . كشّاف : قمار عرب اينجور بوده است : شترى مىكشتند و بر ده قسمت و بيشتر تا بيست و هشت تقسيم ميكردند و ده چوبه‌ى تير را كه از لام ميناميدند و بعضى آن را اقلام مىگفتند اسم نويسى ميكردند باسمهاى ده گانه‌ى معيّن از قبيل « رقيب - حلس - نافس » و براى هر كدام سهمى معيّن ميكردند از يك سهم تا هفت سهم و سه چوبه ديگر را پوچ مينوشتند و آنها را در كيسه‌اى ميريختند بنام « ربابه » با كسر را و آن را به شخص امينى ميسپردند و اين شخص را « مجلجل » ميناميدند و « مفيض » هم ميناميدند و او تيرها را مخلوط ميكرد و يكايك از ربابه بيرون ميآورد و هر تيرى بيرون ميآورد اسم يكى از شركاء در قمار را ميگفت و در نتيجه سهم هر كس باندازه‌اى بود كه در تير نوشته شده بود و آنكس كه تير پوچ باسمش خارج ميشد بهره‌اى نداشت و بايد تمام قيمت شترى را كه كشته‌اند بدهد و آنچه سهم كسى مىشد به فقرا بخش ميكرد و خود تصرّف نمىنمود و به اين كار مفاخرت ميكرد و هر كس از شركت در اين قمار خوددارى ميكرد ملامت ميشد و او را « برم » با صداى بالاى با و راء ميناميدند . ابو الفتوح نوشته است روايت كرده‌اند كه عبد اللَّه مسعود بگذشت بجماعتى