سخن مفسّرين : * ( يُعْجِبُكَ قَوْلُه فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ) * - 203 نيشابورى : ممكن است منظور اين باشد كه گفتارش فقطَّ در دنيا جالب و خوب است امّا در عالم ديگر براى او مجال سخن نيست . * ( يُشْهِدُ اللَّه ) * - 203 طبرى : بعضى « يشهد » با فتح ياء و هاء قرائت كرده‌اند كه معنى چنين مىشود : خدا شاهد است به آنچه در دل دارد و دروغ مىگويد ولى خودش همان معنى كه گفتيم پسنديده است و استدلال كرده است كه چون قرائت مشهور است بهتر است . * ( وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصامِ ) * - 203 طبرى از قتاده روايت كرده است : يعنى بسيار سخت دل در نافرمانى خدا و لجوج و جدلى در مطالب بيهوده كه اگر او را وارسى كنى مىبينى زبانش عالمانه است و كارش جاهلانه و گفتارش حكيمانه است ولى در عمل گناهكار است و خطا پيشه . و از مجاهد روايت است : يعنى ستمكارى است غير مستقيم كه هر دم بكارى دست مىبرد . * ( وَإِذا تَوَلَّى ) * - 204 ضحّاك گفته است : يعنى چون بر ولايتى حكومت داشته باشد كوشش در ظلم و فساد كند . * ( لِيُفْسِدَ فِيها ) * - 204 نيشابورى : افساد يعنى عقيده‌ى مردم را فاسد كردن و ايجاد ترديد و شك در دلها . زيرا كمال آدمى بعلم است و عمل و نقص اوست كه اين كمالات را فاقد باشد پس يفسد اشاره است به نقص قوّه‌ى نظرى و عقل و تدبير شخص منافق . « وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ » 204 اشاره است بانجام كارهاى زشت كه نقص قوّه‌ى عملى او است و ناتوانى در انجام