مردمى همه پشت كردند و رو گردان ز فرمان شدند . 84 اى بنى اسرائيل از شما پيمان گرفتيم كه يكديگر را نكشيد و آواره‌ى از خانمان نكنيد و شما به اين پيمان تن داديد و خود گواه درستى آن باشيد . جهت نزول : مجمع از سدّى و عكرمه و ابن عباس حكايت شده است : يهود بنى قريظه با قبيله‌ى اوس هم سوگند بودند و يهود بنى نضير با قبيله‌ى خزرج هم سوگند بودند و چون آن دو قبيله با هم مىجنگيدند يهود هم شريك شده و هر يك بكمك هم قسم خود مىشتافت و دو قبيله يهود بكمك دو قبيله‌ى مشرك بجان هم مىافتادند و مىكشتند و هر كه مغلوب مىشد خانه‌اش را خراب و او را بىسامان مىكردند و از يكديگر اسير مىگرفتند و چون جنگ خاتمه مىشد دور هم جمع مىشدند و اسيرها را فديه ميدادند يعنى با پول از بندگى خلاص ميكردند و چون آنها را بر اين كار ملامت مىكردند كه چرا همكيشان خود را مىكشيد و باز براى آنها فدا مىدهيد ؟ مىگفتند فدا دستور تورات است ولى جنگ بر تعصّب هم سوگندى است آيت 85 « ثُمَّ أَنْتُمْ هؤُلاءِ » تا آخر - آنها را ملامت مىكند . ترجمه : 85 از آن پس شما چنان مردمى بوديد كه يكديگر را مىكشتيد و دسته‌اى را از خانه بيرون مىكرديد و به يارى دشمن بر همكيشان گناه و ستم روا ميداشتيد و چون اسيران آنها را نزد شما مىآوردند باز ميخريديد و با اينكه اخراج از خانه‌ها - شان بر شما حرام بود از آن باك نداشتيد ولى از فدا دادن مضايقه نكرديد مگر بپاره‌اى از احكام تورات ايمان داريد و عمل مىكنيد و بپاره‌اى ديگر كافر مىشويد ؟ پس پاداش كسى كه چنين كند در دنيا بيچارگى بود و در عالم ديگر بآزار سخت گرفتارى كه خدا از آنچه مىكنيد غافل نيست . 86 اين گونه مردم زندگى دنيا را در برابر خوشيهاى آخرت خريده‌اند پس نه عذابشان سبك شود و نه كسى يارىشان كند . سخن مفسّرين : « وَإِذْ أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ » 83 كشف نوشته است : آن عهد و پيمان كه با بنى اسرائيل رفت در شرع ما همان عهد است با مؤمنان اين امّت