حسن بن محمد بن حسن قمى ( مترجم : قمي )

100

تاريخ قم ( فارسي )

و هزيمت نمايند پس فرزندان و زنان ايشان را ببرده ببرند و منزلهاى ايشان غارت كنند و سراهاى ايشان را خراب گردانند و مردم قم پناه دهند با كوهى كه آن را ورِاردهار گويند و حسنى چهل روز به شهر ايشان بباشد و از ايشان بيست مرد را بكشد و دو مرد از ايشان بر كرج بر دار كند مضى هذا ، ديگر على بن عيسى حديث كند از ايوب بن يحيى بن جندل از حسن اوّل عليه السّلام كه او فرمود كه خوانندهء مردم را با حقّ از اهل قم حقّ عزّ و جلّ بر دست او طايفهء از مردم جمع كند همچو پاره هاى آهن باشند و ياران او در آن وقت و در آن روز فرزندان ملك بن عامر باشند دلهاى ايشان همچون پاره هاى آهن بود بادهاى جهنده ايشان را بنلغزاند و از حرب و جنگ نكول نكنند و باز نه ايستند و بد دل نشوند و بر پروردگار خود توكل نمايند * ( وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ 7 : 128 ) * ، و همچنين روايت كنند از محمد بن ابى الحرى و او از ابو الفضل اسباطى و او از ابى عفان بصرى كه او گفت كه ابى عبد الله عليه السّلام فرمود كه هيچ ميدانى كه قم را چرا قم نام كردند ما گفتيم كه خداى و رسول خداى و تو بدان عالمترى و داناتر فرمود از براى آن قم نام نهادند كه اهل آن با قايم آل محمّد عليه السّلام جمع شوند و با او قايم و مستقيم باشند و او را نصرت و مدد نمايند و همچنين على بن عيسى گويد كه حديث كرد مرا على بن محمد بن ربيع سليم از صفوان بن يحيى بن بيّاع سابورى كه او گفت من روزى در صحبت امام ابى الحسن على بن ابى طالب نشسته بودم ذكر قم و اهل قم و ميل كردن ايشان با محمد مهدى عليه السّلام ميكردند امام ابو الحسن بر ايشان ترحّم فرستاد و گفت * ( رضى الله عنهم ) * يعنى خدا از ايشان راضى باد بعد از آن فرمود كه بهشت را هشت در است و يكدر آن با قم است و اهل قم گزيدگان شيعت ما اند به نسبت با شيعيان ديگر شهرها ، حق سبحانه و تعالى محبّت و ولايت ما در طينت ايشان سرشته است و وجود ايشان مستقر و قرارگاه آن گردانيده و ايضا روايت كنند از بعضى اصحاب ما كه فرمودند كه روزى ما در حضرت ابى عبد الله نشسته بوديم اين آيت بر خواند كه * ( * ( فَإِذا جاءَ وَعْدُ أُولاهُما بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجاسُوا خِلالَ الدِّيارِ وَكانَ وَعْداً مَفْعُولًا 17 : 5 ) * ، ) * ما گفتيم جانهاى ما فداى تو باد اين گروه بندگان كيستند و كدام طايفه‌اند سه بار فرمود كه * ( هم و الله اهل قم ) * يعنى و الله كه ايشان اهل قماند و الله اعلم .