از پادشاهان جهان يعقوب ليث و برادرش عمرو ليث معاصر او بودند . معتمد در اواسط رجب سنهء تسع و سبعين و مأتين سر بريان بافراط بخورد و بدان در گذشت . [ 1 ] بيست و سه سال خلافت كرد و پنجاه و يك سال عمر داشت . از سخنان اوست : من عرف بالحلم كثرت الجرأة عليه . من قعد به نسبه نهض به حسبه . لا يستكمل شرف الانتساب الا بشرف الاكتساب . [ از منظومات اوست : شبهت حمرة وجهه فى ثوبه * بشقايق النعمان فى النمام و هم از منظومات اوست : شعر طال و الله عذابى و اهتمامى و اكتسابى * بغزال من بنى الاصفر لا يعنيه ما بى انا مغرى بهواه و هو مغرى باجتنابى ] [ 2 ] المعتضد بالله ابو العباس احمد بن موفق بن متوكل بن معتصم بن هارون الرشيد بن مهدى بن منصور بن محمد بن على بن عبد الله بن عباس يازدهم است از عباس و شانزدهم خليفه . بعد از عم بخلافت نشست . كامل عقل و عالم و عالى همت و صاحب تجربه بود و از

--> [ 1 ] - معتمد اولين خليفه ايست كه مقر سلطنت را مجددا از سامرا به بغداد منتقل كرد و پس ازو ديگر خلفا به سامرا برنگشتند . وفات او در « قصر حسينى » رويداد ( البداية و النهايه ) . اما حسينى غلط است و صحيح حسنى است منسوب بحسن بن سهل . در ابن الاثير در اين باره چنين آمده : « و كان قد شرب على الشط فى الحسنى ببغداد يوم الاحد شرابا كثيرا و تعشى فاكثر فمات ليلا » . معتمد با آنكه شش سال از موفق بزرگتر بود ، تحت نفوذ او قرار داشت و موفق بر او سخت مىگرفت تا حدى كه وقتى معتمد به سيصد دينار احتياج پيدا كرد و نداشت و در آن حال گفت : أليس من العجائب ان مثلى * يرى ما قل ممتنعا عليه ؟ و تؤخذ باسمه الدنيا جميعا * و ما من ذاك شىء فى يديه ( كامل ابن الاثير و البداية و النهايه ) [ 2 ] - در ب ، ف نيست