خالق وفوق كلام مخلوقين بود ( 1 ) ، وتنها براي معرفت خدا وتربيت نفس ونظام جامعه ، مراجعه به خطبهء أول نهج البلاغة وخطبهء متقين وعهد مالك اشتر بس است كه نشان دهد چه اقيانوسى از حكمت علمي وعملي است كه اين نمونه ها قطره هايى از آن درياست . اگر در ميدان جنگ قدم زد تاريخ مانندش دلاورى نديد كه زرهش پشت نداشته باشد ، ودر يك شب پانصد وبيست وسه تكبير بگويد وبه هر تكبيري دشمنى را به خاك بيفكند ، ( 2 ) وهمان شب هم ما بين دو صف به نماز شب بايستد ( 3 ) وبا اين كه تيرها از راست وچپ مى باريد ودر برابرش به زمين مى ريخت ، بدون كمترين اضطرابى مانند أوقات ديگر از انجام وظايف بندگى غافل نشود ومانند فارس يل يل عمرو بن عبد ود را بر خاك بيفكند كه عامه وخاصه از رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) روايت كردند كه فرمود : " لمبارزة علي بن أبي طالب لعمرو بن عبد ود يوم الخندق أفضل من عمل أمتي إلى يوم القيامة " . ( 4 ) وروز فتح خيبر بطل يهود مرحب را به يك شمشير دو نيمه كند ، وبعد از آن به هفتاد سوار حمله نمايد وآنها را از پاى در آورد ، ( 5 ) كه مسلمانان ويهوديان متحير شوند ، واين شجاعت را با خوف وخشيتي جمع كند ، كه با حضور وقت نماز رنگ رخسارش دگرگون مى شد ، ولرزه بر اندامش مى افتاد ، مى گفتند چه شده كه چنين حالتي دست داده ؟ مى فرمود : " وقت أمانتي رسيده كه بر آسمان وزمين وكوه ها عرضه شد واز تحملش إباء كردند وانسان آن امانت را برداشت ، ( 6 ) كسى كه روز در ميدان جنگ از هيبتش لرزه بر اندام دلاوران مى افتاد ، شب در محراب عبادت مانند مار گزيده به خود مى پيچيد وبا چشم گريان مى گفت : " اى دنيا ! اى دنيا ! آيا متعرض من شدى ؟ ! آيا به من اشتياق پيدا كردى ؟ ! هيهات ! هيهات ! غير

--> 1 . شرح نهج البلاغة ابن أبي الحديد ، جلد 1 ، صفحهء 24 2 . مناقب آل أبى طالب ، جلد 2 ، صفحهء 84 . 3 . بحار الأنوار ، جلد 41 ، صفحهء 17 . 4 . تاريخ بغداد جلد 13 ، صفحهء 19 بحار الأنوار ، جلد 41 ، صفحهء 96 5 . بحار الأنوار ، جلد 42 ، صفحهء 33 . 6 . بحار الأنوار ، جلد 41 ، صفحهء 17 .