چنانچه گلولهء آن تيز باشد كه در بدن حيوان فرو رود وآن را پاره كند ، پاك وحلال است ، واگر گلوله تيز نباشد بلكه با فشار در بدن حيوان فرو رود وحيوان را بكشد ، يا به واسطهء حرارتش بدن حيوان را بسوزاند ودر أثر سوزاندن حيوان بميرد ، پاك وحلال بودنش محل اشكال است . ( دوم ) : كسى كه شكار مى كند بايد مسلمان باشد ، يا بچهء مسلمان باشد كه خوب وبد را بفهمد ، پس اگر كفار ونواصب وخوارج وغلاتى كه محكوم به كفرند - مانند قائلين به ألوهيت أمير المؤمنين ( عليه السلام ) - حيواني را شكار نمايند ، آن شكار حلال نيست . ( سوم ) : اسلحه را براي شكار حيوان به كار برد ، واگر مثلا جايى را نشان كند واتفاقا حيواني را بكشد ، آن حيوان پاك نيست وخوردن آن هم حرام است . ( چهارم ) : وقت به كار بردن اسلحه نام خدا را ببرد ، وچنانچه عمدا نام خدا را نبرد شكار حلال نمى شود ، ولى اگر فراموش كند اشكال ندارد . ( پنجم ) : وقتي به حيوان برسد كه مرده باشد ، يا اگر زنده است به اندازه ء سربريدن آن وقت نباشد ، وچنانچه به اندازه ء سربريدن وقت باشد وسر حيوان را نبرد تا بميرد ، حرام است . مسأله 2666 - اگر دو نفر حيواني را شكار كنند ويكى از آنان قصد كند وديگرى قصد نكند ، يا يكى مسلمان وديگرى كافر باشد ، يا يكى از آن دو نام خدا را ببرد وديگرى عمدا نام خدا را نبرد ، آن حيوان حلال نيست . مسأله 2667 - اگر بعد از آن كه حيواني را تير زدند - مثلا - در آب بيفتد ، وانسان بداند كه حيوان به واسطهء تير وافتادن در آب جان داده ، حلال نيست ، بلكه اگر نداند كه جان دادن آن فقط به واسطهء تير بوده حلال نمى باشد . مسأله 2668 - اگر با سگ يا اسلحهء غصبى حيوان را شكار كند ، شكار حلال است ومال خود أو مى شود ، ولى گذشته از اين كه گناه كرده ، بايد اجرت اسلحه يا سگ را به صاحبش بدهد . مسأله 2669 - اگر با شمشير يا چيز ديگرى كه شكار با آن صحيح است با