مسأله 1337 - محلى را كه انسان براي أقامت وزندگى خود اختيار كرده وطن اوست ، ولى اگر در آن جا به دنيا آمده ووطن پدر ومادرش باشد ، اختيار كردن براي زندگى معتبر نيست ، بلكه تا اعراض نكرده وطن اوست . مسأله 1338 - اگر قصد دارد در محلى كه وطن اصليش نيست مدتي بماند وبعد به جاى ديگر برود ، آن جا وطن أو حساب نمى شود . مسأله 1339 - جايى را كه انسان محل زندگى خود قرار داده ومثل كسى كه آن جا وطن اوست در آن جا زندگى مى كند ، كه اگر مسافرتى براي أو پيش آيد دوباره به همان جا بر مى گردد - اگر چه قصد نداشته باشد كه هميشه در آن جا بماند - وطن أو نيست ، ولى احكام وطن بر آن جارى مى شود . مسأله 1340 - كسى كه در دو محل زندگى مى كند - مثلا شش ماه در شهري وشش ماه در شهر ديگر مى ماند - هر دو محل وطن اوست ، وهمچنين اگر بيشتر از دو محل براي زندگى خود اختيار كرده باشد ، به طورى كه عرفا گفته شود آن جا محل ومسكن دائمي اوست . مسأله 1341 - كسى كه در محلى مالك منزلي باشد كه شش ماه متصل را قصد ماندن در آن جا داشته واين مدت را مانده باشد ، ولى فعلا صرف نظر كرده ، احكام وطن بر آن جارى نيست ، هر چند احتياط مؤكد آن است كه هر وقت به آن جا برسد هم شكسته وهم تمام بخواند . مسأله 1342 - اگر به جايى برسد كه وطن أو بوده واز آن جا صرف نظر كرده ، حكم وطن بر آن جارى نيست . مسأله 1343 - مسافري كه قصد دارد ده روز پشت سر هم در محلى بماند ، يا مى داند كه بدون اختيار ده روز در محلى مى ماند ، در آن محل بايد نماز را تمام بخواند . مسأله 1344 - مسافري كه مى خواهد ده روز در محلى بماند ، لازم نيست قصد ماندن شب أول يا شب يازدهم را داشته باشد ، وهمين كه قصد كند از أول روز أول - كه بنابر احتياط واجب از طلوع فجر صادق است - تا غروب روز دهم