( مسأله 318 ) كسى كه بول أو قطره قطره مىريزد بايد براي نماز بوسيلة كيسه‌اى كه در آن پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى مىكند ، خود را حفظ نمايد ، واحتياط واجب آنست كه پيش از هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد ، ونيز كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد . واحتياط واجب آنست كه اگر مشقت ندارد ، براي هر نماز مخرج غائط را آب بكشد . ( مسأله 319 ) كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند ، در صورتي كه ممكن باشد به مقدار نماز از خارج شدن بول وغائط جلوگيرى نمايد بهتر آنست كه جلوگيرى نمايد ، بلكه اگر مرض أو به آسانى معالجه شود ، أحوط واجب آنست كه خود را معالجه نمايد . ( مسأله 320 ) كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند ، بعد از آن كه مرض أو خوب شد ، لازم نيست نمازهائى را كه در وقت مرض مطابق وظيفه‌اش خوانده قضا نمايد . ولى اگر در بين وقت نماز مرض أو خوب شود ، بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند . ( مسأله 321 ) اگر كسى مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند ، بايد بوظيفه كساني كه نمىتوانند از بيرون آمدن غائط خوددارى كنند عمل نمايد . چيزهائى كه بايد براي آنها وضو گرفت ( مسأله 322 ) براي شش چيز وضو گرفتن واجب است : ( ( أول ) ) براي نمازهاى واجب غير از نماز ميت . ودر نمازهاى مستحب شرط صحت است . ( ( دوم ) ) براي سجده وتشهد فراموش شده ، اگر بين آنها ونماز حدثى از أو سر زده مثلا بول كرده باشد ، ولى براي سجده سهو واجب نيست وضو بگيرد .