( ( سوم ) ) براي طواف واجب خانه كعبه . ( ( چهارم ) ) اگر نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشد كه وضو بگيرد . ( ( پنجم ) ) اگر نذر كرده باشد كه جائى از بدن خود را به خط قرآن برساند . ( ( ششم ) ) براي آب كشيدن قرآني كه نجس شده ، يا براي بيرون آوردن آن از مستراح ومانند آن ، در صورتي كه مجبور باشد دست يا جاى ديگر بدن خود را به خط قرآن برساند ، ولى چنانچه معطل شدن به مقدار وضو بىاحترامى به قرآن باشد ، بايد بدون اين كه وضو بگيرد ، قرآن را از مستراح ومانند آن بيرون آورد ، يا اگر نجس شده آب بكشد . ( مسأله 323 ) مس نمودن خط قرآن ، يعنى رساندن جائى از بدن به خط قرآن براي كسى كه وضو ندارد حرام است . ولى اگر قرآن را به زبان فارسي يا به زبان ديگر ترجمه كنند مس آن اشكال ندارد . ( مسأله 324 ) جلوگيرى بچه وديوانه از مس خط قرآن واجب نيست ولى اگر مس نمودن آنان بىاحترامى به قرآن باشد بايد آنان را جلوگيرى كنند . ( مسأله 325 ) كسى كه وضو ندارد بنابر احتياط واجب حرام است اسم خداوند متعال را به هر زبانى نوشته شده باشد مس نمايد . وبهتر آنست كه اسم مبارك پيغمبر واما وحضرت زهراء ( ع ) را هم مس ننمايد . ( مسأله 326 ) اگر پيش از وقت نماز به قصد اين كه با طهارت باشد وضو بگيرد يا غسل كند صحيح است . ونزديك وقت نماز هم اگر به قصد مهيا بودن براي نماز وضو بگيرد اشكال ندارد ولكن نيت واجب نكند . ( مسأله 327 ) كسى كه يقين دارد وقت داخل شده اگر نيت وضوى واجب كند وبعد از وضو بفهمد وقت داخل نشده ، وضوى أو صحيح است . ( مسأله 328 ) مستحب است انسان براي نماز ميت وزيارة أهل قبور ورفتن به مسجد وحرم امامان عليهم السلام وبراي همراه داشتن قرآن وخواندن ونوشتن