( مسأله 312 ) اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز وضوى أو باطل شده يا بعد از نماز ، نمازى كه خوانده صحيح است . ( مسأله 313 ) اگر انسان مرضى دارد كه بول أو قطره قطره مىريزد ، يا نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه يقين دارد كه از أول وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن ونماز خواندن مهلت پيدا مىكند ، بايد نماز را در وقتي كه مهلت پيدا مىكند بخواند ، واگر مهلت أو به مقدار كارهاى واجب نماز است ، بايد در وقتي كه مهلت دارد ، فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد ، وكارهاى مستحب مانند اذان واقامه وقنوت را ترك نمايد . ( مسأله 314 ) اگر به مقدار وضو ونماز مهلت پيدا نمىكند ودر بين نماز چند دفعه بول از أو خارج مىشود ، اظهر آنست كه اگر همان نماز را با يك وضو بخواند كفايت مىكند واگر غائط أو پى در پى خارج مىشود در صورتي كه وضو گرفتن سخت نباشد بعد از خارج شدن از أثناء نماز فورا وضو بگيرد وبقيه نماز را بخواند وبايد از قبله منصرف نشود ومبطل ديگرى از نماز را مرتكب نشود . ( مسأله 315 ) كسى كه بول أو پى در پى از أو خارج مىشود براي هر نمازش بدون اشكال يك وضو كفايت مىكند ، بلكه اظهر اين است كه يك وضو براي چندين نماز نيز كافى است ، مگر اين كه محدث بحدث ديگرى گردد ، وبهتر آنست كه براي هر نماز يك وضو بگيرد ، ولى براي سجده وتشهد قضا شده ونماز احتياط وضوى ديگرى لازم نيست . واين چنين است اگر غائط أو پى در پى خارج شود وتجديد وضو سخت باشد . ( مسأله 316 ) كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود ، لازم نيست بعد از وضو فورا نماز بخواند ، اگر چه بهتر اين است كه به نماز مبادرت نمايد . ( مسأله 317 ) كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود ، بعد از وضو گرفتن جائز است كه نوشته قرآن را مس نمايد ، اگر چه در غير حال نماز باشد .