روى آن بگذارد ودست تر را روى پارچه نيز بكشد واما در شكستگى لازم است تيمم بنمايد . ( مسأله 332 ) : اگر زخم يا دمل يا شكستگى در جلوى سر يا روى پاها است وروى آن باز است ، چنانچه نتواند آن را مسح كند ، به اين معنى كه زخم مثلا تمام محل مسح را گرفته باشد ، يا آن كه از مسح جاهاى سالم نيز متمكن نباشد در اين صورت لازم است تيمم نمايد ، وبنابر احتياط مستحب وضو نيز گرفته وپارچه پاكى روى آن بگذارد ، وروى پارچه را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند . ( مسأله 333 ) : اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد ، چنانچه باز كردن آن بدون مشقت ممكن است وآب هم براي آن ضرر ندارد ، بايد باز كند ووضو بگيرد ، چه زخم ومانند آن در صورت ودستها باشد ، يا جلوى سر وروى پاها باشد . ( مسأله 334 ) : اگر زخم يا دمل يا شكستگى كه بسته است در صورت يا دستها باشد چنانچه باز كردن وريختن آب روى آن ضرر دارد بايد مقدارى را كه متمكن است از أطراف شسته وروى جبيره را مسح نمايد . ( مسأله 335 ) : اگر نمىشود روى زخم را باز كردن ، ولى زخم وچيزى كه روى آن گذاشته شده پاك است ، ورساندن آن به زخم ممكن است وضرر هم ندارد ، بايد آب را بر روى زخم از بالا به پائين برساند ، واگر زخم يا چيزى كه روى آن گذاشته شده نجس است ، چنانچه آب كشيدن آن ورساندن آب به روى زخم ممكن باشد ، بايد آن را آب بكشد ، وموقع وضو آب را به زخم برساند ، ودر صورتي كه آب براي زخم ضرر ندارد ، ولى رساندن آب به روى زخم ممكن نيست ، يا زخم نجس است ونمىشود آن را آب كشيد ، بايد تيمم بنمايد . ( مسأله 336 ) : اگر جبيره تمام بعضي از اعضاى وضو را فرا گرفته