كند كه عين نجاست را از آن بر طرف كرده يا نه ، بايد دوباره آن را آب بكشد ويقين كند كه عين نجاست بر طرف شده است . ( مسأله 180 ) : زمينى كه آب در أو فرو مىرود مثل زمينى كه روى آن شن يا ريگ باشد ، اگر نجس شود با آب قليل نيز پاك مىشود . ( مسأله 181 ) : زمين سنگ فرش وآجر فرش وزمين سختى كه آب در آن فرو نمىرود ، اگر نجس شود با آب قليل پاك مىگردد ، ولى بايد بقدرى آب روى آن بريزند كه جارى شود ، واگر آبى كه روى آن ريخته‌اند از سوراخى بيرون نرود ودر جائى جمع شود براي پاك شدن آنجا بايد آب جمع شده را با پارچه‌اى يا ظرفى بيرون آورند . ( مسأله 182 ) : اگر ظاهر نمك سنگ ومانند آن نجس شود ، با آب كمتر از كر هم پاك مىشود . ( مسأله 183 ) : اگر شكر نجس آب شده را قند بسازند ودر آب كر يا جارى بگذارند پاك نمىشود . 2 - زمين ( مسأله 184 ) : زمين با چهار شرط كف پا وته كفش را پاك مىكند ، ( ( أول ) ) : آن كه زمين پاك باشد ، ( ( دوم ) ) آن كه بنابر احتياط خشك باشد ( ( سوم ) ) آن كه بنابر احتياط لازم نجاست از ناحية زمين حاصل شده باشد ( ( چهارم ) ) آن كه اگر عين نجس مثل خون وبول يا متنجس مثل گلى كه نجس شده در كف پا وته كفش باشد بواسطة راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود وچنانچه قبلا عين نجاست بر طرف شده باشد با راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بنابر احتياط لازم پاك نمىشود ونيز زمين بايد خاك يا سنگ يا آجر فرش ومانند اينها باشد