وبا راه رفتن روى فرش ، حصير وسبزه كفه پا وته كفش نجس پاك نمىشود . ( مسأله 185 ) : پاك شدن كف پا وته كفش نجس ، بواسطة راه رفتن روى اسفالت وروى زمينى كه با چوب فرش شده محل اشكال است . ( مسأله 186 ) : براي پاك شدن كف پا وته كفش بهتر است مقدار پانزده ذراع دست يا بيشتر راه بروند ، اگر چه به كمتر از پانزده ذراع يا ماليدن پا به زمين نجاست بر طرف شود . ( مسأله 187 ) : لازم نيست كف پا وته كفش نجس‌تر باشد ، بلكه اگر خشك هم باشد به راه رفتن پاك مىشود . ( مسأله 188 ) : بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد ، مقدارى از أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مىشود پاك مىگردد . ( مسأله 189 ) : كسى كه با دست وزانو راه مىرود ، اگر كف دست يا زانوى أو نجس شود ، پاك شدن آن با راه رفتن محل اشكال است . وهمچنين است ته عصا ، ته پاى مصنوعى ، نعل چهار پايان ، چرخ اتومبيل ودرشكه ومانند اينها . ( مسأله 190 ) : اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ يا ذره‌هاى كوچكى از نجاست كه ديده نمىشود ، در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد ، اگر چه احتياط مستحب آنست كه بقدرى راه بروند كه آنها هم بر طرف شوند . ( مسأله 191 ) : توى كفش بواسطة راه رفتن پاك نمىشود . وپاك شدن كف جوراب بواسطة راه رفتن محل اشكال است مگر اين كه كف آن از چرم يا مانند آن باشد .