واما اگر به اين قصد باشد در صورتي كه هر دو چيز يك نوع منفعت داشته باشند ، مثلا هر دو گوسفند شير ده باشند احتياط لازم آنست كه زكات آن را بدهد . ( مسأله 1932 ) : كسى كه بايد زكات گاو وگوسفند وشتر را بدهد ، اگر زكات آنها را از مال ديگرش بدهد ، تا وقتي شماره آنها از نصاب كم نشده ، همه سأله بايد زكات را بدهد ، واگر از خود آنها بدهد واز نصاب أول كمتر شوند ، زكات بر أو واجب نيست ، مثلا كسى كه چهل گوسفند دارد ، اگر از مال ديگرش زكات آنها را بدهد تا وقتي كه گوسفندهاى أو از چهل كم نشده ، همه سأله بايد يك گوسفند بدهد واگر از خود آنها بدهد ، تا وقتي به چهل نرسيده زكات بر أو واجب نيست . زكات مال تجارت مالي را كه انسان به عقد معاوضة مالك مىشود ، وبراي تجارت ومنفعت بردن نگاه مىدارد بايد - بنابر احتياط - با چند شرط زكات آن را بدهد - وآن يك چهلم است - : ( 1 ) مالك بالغ وعاقل باشد . ( 2 ) مال به مقدار نصاب رسيده باشد ، وآن مقدار نصاب طلا يا نقره است . ( 3 ) يك سال از وقتي كه قصد منفعت بردن كرده است بر آن مال گذشته باشد . ( 4 ) قصد منفعت بردن در تمام سال باقي باشد ، پس اگر در ميان سال از آن قصد منصرف شود ومثلا قصد صرف آن را مؤنه نمايد ، نبايد زكات آن را بدهد . ( 5 ) مالك بتواند در تمام سال در آن تصرف كند . ( 6 ) در تمام سال به مقدار سرمايه يا بيشتر از آن خريدار داشته باشد ، پس اگر در قسمتى از سال به كمتر از سرمايه خريدار داشته باشد ، واجب نيست زكات آن را بدهد .