مصرف زكات ( مسأله 1933 ) : زكات در هشت مورد صرف مىشود . ( ( أول ) ) فقير ، وأو كسى است كه مخارج سال خود وعيالاتش را ندارد ، ولى كسى كه صنعت يا ملك يا سرمايه‌اى دارد كه مىتواند مخارج سال خود را بگذارند فقير نيست . ( ( دوم ) ) مسكين وأو كسى است كه از فقير سخت‌تر مىگذارند . ( ( سوم ) ) كسى كه از طرف امام عليه السلام يا نائب امام مأمور است كه زكات را جمع ونگهدارى نمايد ، وبه حساب آن رسيدگى كند وآن را به امام يا نائب امام يا فقرا برساند . ( ( چهارم ) ) كافرهائى كه اگر زكات به آنان بدهند به دين اسلام مايل مىشوند يا در جنگ يا غير آن به مسلمانان كمك مىكنند . وهمچنين مسلمانانى كه ايمان آنان به بعضي از آنچه پيغمبر أكرم صلى الله عليه وآله آورده‌اند ضعيف است ، ولى چنانچه زكات به آنان داده شود موجب تقويت ايمانشان مىگردد ، يا مسلمانانى كه ايمان به ولايت أمير مؤمنان عليه السلام ندارند ، ولى اگر به آنان زكات داده شود ، به ولايت رغبت پيدا مىكنند وبه آن ايمان مىآورند . ( ( پنجم ) ) خريدارى بنده‌ها وآزاد كردن آنان . به تفصيلي كه در محل خود ذكر شده است . ( ( ششم ) ) بدهكارى كه نمىتواند قرض خود را بدهد . ( ( هفتم ) ) في سبيل الله يعنى كارهائى كه نفعش به عموم مسلمين مىرسد مثل ساختن مسجد ، ومدرسه‌اى كه علوم دينيه در آن خوانده مىشود ، وتنظيف شهر ، واسفالت راهها وتوسعه آنها ومانند اينها . ( ( هشتم ) ) ابن السبيل يعنى مسافري كه در سفر درمانده شده اينها مواردى است كه زكات در آنها صرف مىشود ولى بنابر أقوى مالك نمىتواند زكات را بدون اذن امام عليه السلام يا نائبش در دو مورد سوم وچهارم مصرف نمايد ، وهمچنين است حال در مورد هفتم بنابر احتياط لازم . واحكام اين موارد