( مسأله 1884 ) : اگر گندم وجو وخرما وانگور ، هم از آب باران مشروب شود وهم از آب دلو ومانند آن استفاده كند ، چنانچه طورى باشد كه عرفا بگويند آبيارى آن با دلو ومانند آن شده ، زكات آن بيست يك است ، واگر بگويند آبيارى با آب نهر وباران شده ، زكات آن ده يك است ، واگر طورى است كه عرفا مىگويند به هر دو آبيارى شده زكات آن سه چهلم است . ( مسأله 1885 ) : چنانچه در صدق عرفى شك كند ونداند كه آبيارى طورى است كه در عرف مىگويند با هر دو آبيارى شده يا اين كه مىگويند آبيارى آن مثلا با باران است اگر سه چهلم بدهد كافى است . ( مسأله 1886 ) : اگر شك كند ونداند كه عرف مىگويند با هر دو آبيارى شده يا اين كه مىگويند با دلو ونحو آن آبيارى شده است ، در اين صورت دادن يك بيستم كافى است ، وهم چنين است حال اگر احتمال آن نيز برود كه در عرف بگويند با آب باران آبيارى شده است . ( مسأله 1887 ) : اگر گندم وجو وخرما وانگور با آب باران ونهر مشروب شود ، وبه آب دلو ومانند آن محتاج نباشد ولى با آب دلو هم آبيارى شود ، وآب دلو به زياد شدن محصول كمك نكند ، زكات آن ده يك است ، واگر با دلو ومانند آن آبيارى شود وبه آب نهر وباران محتاج نباشد ، ولى با آب نهر وباران هم مشروب شود وآنها به زياد شدن محصول كمك نكنند ، زكات آن يك بيستم است . ( مسأله 1888 ) : اگر زراعتى را با دلو ومانند آن آبيارى كنند ودر زمينى كه پهلوى آنست زراعتى كنند كه از رطوبت آن زمين استفاده نمايد ، ومحتاج به آبيارى نشود ، زكات زراعتى كه با دلو آبيارى شده ، يك بيستم ، وزكات زراعتى كه پهلوى آنست بنابر احتياط يك دهم مىباشد . ( مسأله 1889 ) : مخارجى را كه براي گندم وجو وخرما وانگور كرده