( مسأله 1877 ) : اگر بعد از آن كه زكات گندم وجو وخرما وانگور واجب شده ، زراعت ودرخت را بفروشد ، فروشنده بايد زكات آنها را بدهد ، وچنانچه داد بر خريدار چيزى واجب نيست . ( مسأله 1878 ) : اگر انسان گندم يا جو يا خرما يا انگور را بخرد ، وبداند كه فروشنده زكات آن را داده ، يا شك كند كه داده يا نه ، چيزى بر أو واجب نيست ، واگر بداند كه زكات آن را نداده ، بايد خود زكاه آن را بدهد ، ولى چنانچه فروشنده أو را گول زده باشد ، مىتواند پس از دادن زكات به أو مراجعه نمايد ، ومقدار زكات را از أو مطالبه كند . ( مسأله 1879 ) : اگر وزن گندم وجو وخرما وكشمش موقعى كه تر است به مقدار نصاب برسد ودر وقت خشك شدن كمتر از اين مقدار شود ، زكات آن واجب نيست . ( مسأله 1880 ) : اگر گندم وجو وخرما را پيش از وقت خشك شدن مصرف كند ، چنانچه خشك آنها به اندازه نصاب باشد ، بايد زكات آنها را بدهد . ( مسأله 1881 ) : خرما بر سه قسم است ( 1 ) آنست كه خشكش مىكنند وحكم زكات آن گفته شد ( 2 ) آنست كه در حال رطب بودنش مىخورند ( 3 ) آنست كه نارس ( خلال ) آن را مىخورند . در قسم دوم چنانچه مقدارى باشد كه خشك آن به مقدار نصاب برسد ، احتياط مستحب آنست كه زكات آن را بدهند ، اما قسم سوم ظاهر اين است كه زكات بر آن واجب نباشد . ( مسأله 1882 ) : گندم وجو وخرما وكشمشى كه زكات آنها را داده ، اگر چند سال هم نزد أو بماند زكات ندارد . ( مسأله 1883 ) : اگر گندم وجو وخرما وانگور از آب باران يا نهر مشروب شود ، يا مثل زراعتهاى مصر از رطوبت زمين استفاده كند ، زكات آن ده يك است ، واگر با دلو ومانند آن آبيارى شود ، زكات آن بيست يك است .