در روزهاى عادت خود ديده ، حيض است وخونى كه پيش از آن وبعد از آن ديده استحاضة مىباشد . وبايد عبادتهائى را كه در روزهاى پيش از عادت وبعد از عادت بجا نياورده قضا نمايد ، واگر همه روزهاى عادت را با چند روز پيش از عادت خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود همه حيض است ، واگر از ده روز بيشتر شود ، فقط روزهاى عادت أو حيض است ، - هر چند با نشانه‌هاى حيض نباشد وروزهاى قبل نشانه‌هاى حيض را داشته باشد - وخونى كه جلوتر از آن ديده استحاضة مىباشد وچنانچه در آن روزها عبادت نكرده بايد قضا نمايد ، واگر همه روزهاى عادت را با چند روز بعد از عادت خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود همه حيض است . واگر بيشتر شود فقط روزهاى عادت حيض وباقي استحاضة است . ( مسأله 488 ) : زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد اگر مقدارى از روزهاى عادت را با چند روز پيش از عادت خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود همه حيض است واگر از ده روز بيشتر شود روزهائى كه در عادت خون ديده با چند روز پيش از آن كه روى هم به مقدار عادت أو شود حيض وروزهاى أول را استحاضة قرار مىدهد واگر مقدارى از روزهاى عادت را با چند روز بعد از عادت خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود همه حيض است ، واگر بيشتر شود بايد روزهائى كه در عادت خون ديده با چند روز بعد از آن كه روى هم به مقدار عادت أو شود حيض وبقيه را استحاضة قرار دهد . ( مسأله 489 ) : زنى كه عادت دارد ، اگر بعد از آن كه سه روز يا بيشتر خون ديد پاك شود ودوباره خون ببيند وفاصله بين دو خون كمتر از ده روز باشد وهمه روزهائى كه خون ديده با روزهائى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر باشند ، مثل آن كه پنج روز خون ببيند وپنج روز پاك شود ودوباره پنج روز خون ببيند ، چند صورت دارد .