1 - آن كه تمام خونى كه دفعه أول ديده يا مقدارى از آن ، در روزهاى عادت باشد وخون دوم كه بعد از پاك شدن مىبيند در روزهاى عادت نباشد ، در اين صورت بايد همه خون أول را حيض ، وخون دوم را استحاضة قرار دهد . 2 - آن كه خون أول در روزهاى عادت نباشد ، وتمام خون دوم يا مقدارى از آن در روزهاى عادت باشد كه بايد همه خون دوم را حيض ، وخون أول را استحاضة قرار دهد . 3 - آن كه مقدارى از خون أول ودوم در روزهاى عادت باشد وخون أولى كه در روزهاى عادت بوده از سه روز كمتر نباشد وبا پاكى وسط ومقدارى از خون دوم كه آن هم در روزهاى عادت بوده از ده روز بيشتر نباشد ، در اين صورت هر دو خون حيض است ( واحتياط واجب آنست كه در پاكى وسط بين كارهاى طاهره وترك آنچه بر حائض حرام است جمع نمايد ) ومقدارى از خون دوم كه بعد از روزهاى عادت بوده استحاضة است واما مقدارى از خون أول كه قبل از روزهاى عادت بوده چنانچه عرفا بگويند كه عادتش جلو افتاده محكوم بحيضيت است ، مگر آن كه حكم بحيضيت آن باعث آن شود كه بعضي از خون دوم كه نيز در روزهاى عادت بوده يا تمام آن از ده حيض خارج شود كه در اين صورت محكوم به استحاضة است ، مثلا اگر عادت زن از سوم ماه تا دهم بوده در صورتي كه يك ماه از أول تا ششم خون ببيند ودو روز پاك شود وبعد تا پانزدهم خون ببيند خونهائى كه از أول تا دهم ديده حيض است وخونهائى كه از يازدهم تا پانزدهم ديده استحاضة مىباشد . 4 - آن كه مقدارى از خون أول ودوم در روزهاى عادت أو باشد ولى خون أولى كه در روزهاى عادت بوده ، از سه روز كمتر باشد در اين صورت بعيد نيست مقدارى از خون أول را كه در عادت خود ديده با تمام كردن كسرى آن از ما قبل تا سه روز شود بايد حيض قرار دهد ، پس اگر بشود مقدارى را كه