مسأله 311 - اگر در بين نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه ، احتياط واجب لازم آنست كه نماز را تمام كند وبعد با وضوى ديگر آن را اعاده نمايد . مسأله 312 - اگر بعد از نماز شك كند ، كه قبل از نماز وضوى أو باطل شده يا بعد از نماز ، نمازى كه خوانده صحيح است . مسأله 313 - اگر انسان مرضى دارد كه بول أو قطره قطره مىريزد يا نمىتواند از بيرون آمدن غائط خود دارى كند ، چنانچه يقين دارد كه از أول وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن ونماز خواندن مهلت پيدا مىكند ، بايد نماز را در وقتي كه مهلت پيدا مىكند بخواند واگر مهلت أو به مقدار كارهاى واجب نماز است ، بايد در وقتي كه مهلت دارد ، فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد وكارهاى مستحب آن مانند اذان واقامه وقنوت را ترك نمايد . مسأله 314 - اگر به مقدار وضو ونماز مهلت پيدا نمىكند ودر بين نماز چند دفعه بول يا غائط از أو خارج مىشود ، كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگيرد سخت نيست ، بايد ظرف آبى پهلوى خود بگذارد وهر وقت بول يا غائط از أو خارج شد ، فورا وضو بگيرد وبقيه نماز را بخواند ، واحتياط واجب آنست كه كسى كه نمىتواند خود را از بول يا خارج شده غائط ، نگاه دارد ووضو در بين نماز موجب بهم خوردن موالات نماز شود ، همان نماز را دو باره با يك وضو بخواند واگر در بين آن نماز وضوى أو باطل شد اعتنا نكند . مسأله 315 - كسى كه بول يا غائط طورى پى در پى از أو خارج مىشود كه وضو گرفتن بعد از هر دفعه براي أو سخت است ، اگر بتواند مقدارى از نماز را با وضو بخواند بايد براي هر نماز يك وضو بگيرد . مسأله 316 - كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود اگر نتواند هيچ مقدار از نماز را با وضو بخواند ، احتياط واجب آنست كه براي هر نماز يك وضو بگيرد .