مسأله 317 - اگر مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند بايد بوظيفه كساني كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خود دارى كنند عمل نمايد . مسأله 318 - كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود ، بايد براي هر نماز وضو بگيرد وفورا مشغول نماز شود ولى براي بجا آوردن سجده وتشهد فراموش شده ونماز احتياط كه بايد بعد از نماز انجام داد ، در صورتي كه آنها را بعد از نماز فورا بجا بياورد ، وضو گرفتن لازم نيست . مسأله 319 - كسى كه بول أو قطره قطره مىريزد ، بايد براي نماز بوسيلة كيسه اى كه در آن پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى مىكند ، خود را حفظ نمايد ، واحتياط واجب آنست كه پيش از هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد ، ونيز كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن غائط خود دارى كند چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد ، واحتياط واجب آنست كه كه اگر مشقت ندارد ، براي هر نماز مخرج غائط را آب بكشد . مسأله 320 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خود دارى كند در صورتي كه ممكن باشد ، بايد به مقدار نماز از خارج شدن بول وغائط جلوگيرى نمايد اگر چه خرج داشته باشد ، بلكه اگر مرض أو به آسانى معالجه شود ، احتياط واجب آنست كه خود را معالجه نمايد . مسأله 321 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خود دارى كند ، بعد از آن كه مرض أو خوب شد ، لازم نيست نمازهائى را كه در وقت مرض مطابق وظيفة اش خوانده قضا نمايد ولى اگر در بين وقت نماز مرض أو خوب شود ، بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دو باره بخواند .