مستحب مىدانند آن را بجا آورد ، پس كساني كه مجتهد نيستند ونمىتوانند به احتياط عمل كنند ، واجب است از مجتهد تقليد نمايند . به اين مطلب نيز بايد توجه كرد كه در بسيارى از موارد در خود عمل به احتياط نيز بايد يا مجتهد بود ويا تقليد كرد . مسأله 2 - تقليد در احكام ، عمل كردن به دستور مجتهد است واز مجتهدي بايد تقليد كرد كه مرد وبالغ وعاقل وشيعه دوازده امامي وحلال زاده وزنده وعادل باشد . ونيز بنابر احتياط واجب بايد از مجتهدي تقليد كرد كه حريص به دنيا نباشد وبنابر أقوى در صورت علم به مخالفت فتواى أو با فتواى غير ، در مسائل مورد احتياج أو بايد اعلم باشد ، مگر آن كه فتواى غير اعلم موافق با احتياط باشد واعلم يعنى در فهميدن حكم خدا از تمام مجتهدهاى زمان خود ، استادتر باشد . مسأله 3 - مجتهد واعلم را از سه راه مىتوان شناخت : أول : آن كه خود انسان يقين كند ، مثل آن كه از أهل علم باشد وبتواند مجتهد واعلم را بشناسد . دوم : آن كه دو نفر عالم عادل كه مىتوانند مجتهد واعلم را تشخيص دهند ، مجتهد بودن يا اعلم بودن كسى را تصديق كنند ، به شرط آن كه دو نفر عالم عادل ديگر با گفته آنان مخالفت ننمايند . سوم : آن كه عده‌اى از أهل علم كه مىتوانند مجتهد واعلم را تشخيص دهند ، واز گفته آنان اطمينان پيدا مىشود مجتهد بودن يا اعلم بودن كسى را تصديق كنند . مسأله 4 - اگر شناختن اعلم مشكل باشد بايد از كسى تقليد كند كه گمان به اعلم بودن أو دارد ، بلكه اگر احتمال ضعيفى هم بدهد كه كسى اعلم است وبداند ديگرى از أو اعلم نيست بنابر احتياط واجب بايد از أو تقليد نمايد . واگر چند نفر در نظر أو اعلم از ديگران وبا يكديگر مساوى باشند بايد از يكى از آنان تقليد كند . مسأله 5 - بدست آوردن فتوى يعنى دستور مجتهد چهار راه دارد :