همه تركه جدا شود و طبق مواد 4 و 5 و 6 كه در وصيّتنامه آمده است مصرف گردد و بعد از گذشت هفده سال باقيمانده ثلث ، خرج ورثه فقير شود . ولى دو وصىّ از زمان فوت موصى تا پايان اين مدّت موفق به جدا كردن ثلث نشده‌اند و عمل به مواد مذكور براى آنان امكان ندارد و ورثه هم مدّعى هستند كه وصيّت نامه بعد از انقضاى مدّت مزبور باطل است و آن دو وصىّ هم حقّ دخالت در اموال موصى را ندارند ، حكم اين مسئله چيست ؟ و اين دو وصىّ چه وظيفه‌اى دارند ؟ ج : وصيّت و وصايت وصىّ با تأخير در اجرا باطل نمىشود ، بلكه بر آن دو وصىّ واجب است به وصيّت عمل كنند هر چند مدّت آن طولانى شود و تا زمانى كه وصايت آنان مقيد به مهلت خاصى كه به پايان رسيده است نباشد ، ورثه حقّ ندارند مزاحم آن دو در اجراى وصيّت شوند . س 1857 : بعد از تقسيم تركه ميّت بين ورثه و صدور اسناد مالكيت به نامهاى آنان و گذشت شش سال از آن ، يكى از ورثه ادعا مىكند كه متوفّى بطور شفاهى به او وصيّت كرده است كه قسمتى از خانه به يكى از پسران او داده شود و بعضى از زنان هم به اين امر شهادت مىدهند ، آيا بعد از گذشت مدّت مزبور ، ادعاى او پذيرفته مىشود ؟ ج : مرور زمان و اتمام مراحل قانونى تقسيم ارث مانع از قبول وصيّت ، در صورتى كه مستند به دليل شرعى باشد نيست ، در نتيجه اگر مدّعى وصيّت ، ادعاى خود را از طريق شرعى ثابت كند ، بر همه واجب است كه طبق آن عمل نمايند و در غير اين صورت هر كسى كه اقرار به صحت ادعاى او كرده ، واجب است به مضمون آن ملتزم باشد و به مقدار سهم خود از ارث بر طبق آن عمل نمايد . س 1858 : شخصى به دو نفر وصيّت كرده است كه قطعه‌اى از زمينهاى او را بفروشند و به نيابت از او به حجّ بروند و در وصيّت نامه خود يكى از آن دو را به عنوان وصىّ و ديگرى را ناظر بر او قرار داده است ، سپس شخص سومى پيدا شده است كه ادعا مىكند كه مناسك حجّ را بدون كسب اجازه از وصىّ و ناظر به نيابت از او بجا آورده است و در حال حاضر وصىّ هم از دنيا رفته و فقط ناظر زنده است ، آيا ناظر بايد دوباره با پول آن زمين از طرف ميّت فريضه حجّ انجام دهد ؟ يا آنكه واجب است پول زمين را به عنوان اجرت به كسى بدهد كه ادعا مىكند از طرف ميّت حجّ را بجا آورده است ؟ و يا چيزى در اين رابطه بر او واجب نيست ؟ ج : در صورتى كه حجّ بر عهده ميّت باشد و بخواهد با وصيّت به انجام حجّ توسط نائب ، بريء الذّمه شود اگر شخص سومى به نيابت از ميّت حجّ بجا آورد ، براى او كافى است ولى آن شخص حقّ مطالبه اجرت از هيچ كس را ندارد و در غير اين صورت ، ناظر و وصىّ بايد به وصيّت ميّت عمل كنند و با پول زمين از طرف او فريضه حجّ را بجا آورند و اگر وصىّ قبل از عمل به وصيّت بميرد ، بر ناظر واجب است كه براى عمل به وصيّت به حاكم شرع مراجعه كند . س 1859 : آيا جايز است ورثه ، وصىّ را وادار به پرداخت مبلغ معيّنى براى قضاى نماز و روزه از طرف ميّت نمايند ؟ و وصىّ در اين مورد چه تكليفى دارد ؟ ج : عمل به وصاياى ميّت جزء مسئوليتهاى وصىّ و بر عهده اوست و بايد بر اساس