معيّنى را قصد كرده ، بايد به همان مصرف برساند و اگر مصرف معيّنى را قصد نكرده ظاهراً اگر در امورى كه ارتباط خاصّى با امام عليه السلام يا با آن امامزاده دارد از قبيل عزادارى و جشن ولادت يا تعمير حرم آن امام عليه السلام يا امامزاده و مانند آن صرف كند كفايت مىكند و نيازى نيست قصد هديه آن امام را بنمايد ، و اگر در مثل مسجد و پل مصرف كند و ثواب آن را به امام عليه السلام هديه كند ، كفايت آن محلّ اشكال است . مسأله 2664 گوسفندى را كه براى صدقه ، يا براى يكى از امامان عليهم السلام نذر كرده‌اند ( 1 ) ( پشم آن و مقدارى كه چاق مىشود جزء نذر است و ( 2 ) اگر پيش از آن كه به مصرف نذر برسد شير بدهد ، يا بچه بياورد ( 3 ) بايد ( 4 ) به مصرف نذر برسانند ( 5 ) ) * ( 1 ) مكارم : گوسفندى را كه نذر كرده‌اند . . ( 2 ) [ قسمت داخل پرانتز در رساله آيات عظام : خوئى ، گلپايگانى ، صافى ، سيستانى و تبريزى نيست ] ( 3 ) خوئى ، گلپايگانى ، تبريزى ، سيستانى ، صافى : مال كسى است كه آن را نذر كرده ( سيستانى : مگر آنكه قصدش اعم باشد ) ، ولى پشم گوسفند و مقدارى كه چاق مىشود جزء نذر است . ( 4 ) فاضل ، مكارم ، نورى : بنا بر احتياط واجب بايد . . ( 5 ) اراكى : بايد به مصرف نذر برسانند اگر بعد از نذر ، حمل برداشته ؛ و اگر قبل از نذر بوده مال كسى است كه آن را نذر كرده . بهجت : مسأله هر گاه گوسفند معيّنى را براى صدقه ، يا يكى از امامان نذر كند ، پشم و چاقى و آنچه از او متولَّد مىشود بعد از نذر ، جزء نذر خواهد بود . مسأله 2665 هر گاه نذر كند كه اگر مريض او خوب شود ، يا مسافر او بيايد ( 1 ) عملى را انجام دهد ، چنانچه معلوم شود كه پيش از نذر كردن ، مريض خوب شده ، يا مسافر آمده است ( 2 ) عمل كردن به نذر لازم نيست ( 3 ) ) * ( 1 ) بهجت : مسافرش به سلامت برسد . . ( 2 ) بهجت : مسافرش به سلامت برگشته . . ( 3 ) مكارم ، بهجت : واجب نيست . مسأله 2666 اگر پدر يا مادر نذر كند كه دختر خود را به سيّد شوهر دهد بعد از آن كه دختر به تكليف رسيد احتياط آن است كه اگر بتوانند ، او را راضى نمايند كه به سيّد شوهر كند ( 1 ) . اين مسأله ، در رسالهء آيات عظام : بهجت و فاضل نيست ( 1 ) خوئى ، گلپايگانى ، صافى ، نورى : اختيار با خود اوست و نذر آنان اعتبار ندارد . مكارم : نذر آنها اعتبارى ندارد و هنگامى كه دختر به حدّ بلوغ رسيد ، اختيار با خود اوست . تبريزى : مسأله اگر مادر نذر كند كه دختر خود را به سيّد شوهر دهد ، نذر او باطل است و اگر پدر نذر كند و قصدش آن باشد كه اگر سيّدى براى خواستگارى بيايد كه تزويج دخترش به او ضررى ندارد ، قبول كند ، نذرش صحيح است و در غير اين صورت باطل است و در هر حال ، اگر خواستگار غير سيّد پيدا شود كه تزويج دختر به او ضررى ندارد ، پدر مىتواند قبول كند .