زنجانى : مسأله اگر پدر يا مادر نذر كنند كه دختر خود را به سيّد شوهر دهد ، اگر مصلحت فرزند باشد بايد به نذرشان عمل كنند ، بلكه بنا بر احتياط واجب اگر انجام نذر با ترك آن يكسان باشد بايد به آن عمل كرد ، بعد از آن كه دختر به تكليف رسيد در فرضى كه اختيار ازدواج با خود دختر است ، بايد او را راضى كنند و اگر راضى كردن دختر ممكن نشد نذر باطل خواهد بود . سيستانى : مسأله اگر پدر يا مادر نذر كند كه دختر خود را به سيّد يا كس ديگرى شوهر دهد ، نذر آنان نسبت به دختر اعتبار ندارد و تكليفى بر او ثابت نمىكند . مسأله اختصاصى بهجت : مسأله 2145 عهد آن است كه انسان با خداوند پيمان مىبندد كه كارى را انجام دهد يا ترك نمايد و تمام شرايطى كه براى صحيح بودن نذر بيان شد ، در عهد نيز معتبر است . مسأله 2667 هر گاه با خدا عهد كند كه اگر به حاجت شرعى خود برسد كار خيرى را ( 1 ) انجام دهد ، بعد از آن كه حاجتش بر آورده شد بايد آن كار را انجام دهد و نيز اگر بدون آن كه حاجتى داشته باشد ، عهد كند كه عمل خيرى را ( 2 ) انجام دهد ، آن عمل بر او واجب مىشود . ) * ( 1 ) و ( 2 ) سيستانى : كارى را . . مكارم : مسأله عمل كردن به " عهد " مانند نذر واجب است به شرط اين كه صيغهء عهد را بخواند ، مثلًا بگويد : " با خدا عهد كردم كه فلان كار خير را انجام دهم " امّا اگر صيغه نخواند ، يا آن كار شرعاً مطلوب نباشد ، عهد او اعتبارى ندارد . مسأله 2668 در عهد هم مثل نذر بايد صيغه خوانده شود و نيز كارى را كه عهد مىكند انجام دهد ، بايد نكردنش بهتر از انجام آن نباشد ( 1 ) ) * ( 1 ) گلپايگانى ، صافى : بايد يا عبادت باشد مثل نماز واجب و مستحبّ يا كارى باشد كه انجام آن بهتر از تركش باشد . ( صافى : ولى در صورتى كه مورد عهد شرعاً مرجوح نباشد بنا بر احتياط لازم ، به عهد خود عمل نمايد ) . نورى : بايد انجام آن بهتر از تركش باشد . مكارم : رجوع كنيد به ذيل مسألهء 2667 . اراكى : مسأله در عهد هم مثل نذر بايد صيغه خوانده شود يعنى بگويد : " عاهَدتُ الله " يا " عَلَىَّ عَهدُ الله " يا به فارسى بگويد : " با خداى خود عهد مىبندم كه فلان كار را انجام دهم " و نيز كارى را كه عهد مىكند انجام دهد ، بايد يا عبادت باشد مثل نماز واجب و مستحبّ ، يا كارى باشد كه انجام آن بهتر از تركش باشد و هرگاه مباح باشد ، بنا بر احتياط عهد صحيح است ولى اگر كارى باشد كه نكردنش بهتر است ، عهد بر انجام آن صحيح نيست . فاضل : و اگر صيغه را نخواند و فقط در ذهن تصوّر كند ، عهد صحيح منعقد نشده است ، و نيز كارى را كه عهد مىكند انجام دهد ، بايد امرى باشد كه از لحاظ شرعى خوب باشد و اگر عهد مىكند كه كارى را ترك كند بايد ترك آن كار از لحاظ شرعى خوب باشد و اگر عهد مىكند كارى را كه شرعاً مباح مىباشد ،