خوئى ، گلپايگانى ، صافى ، تبريزى ، فاضل ، سيستانى ، زنجانى : بنا بر احتياط واجب نبايد خمس بدهند . مسأله 1837 به سيّدى كه عادل نيست مىشود خمس داد ( 1 ) ولى به سيّدى كه دوازده امامى نيست ، نبايد خمس بدهند ( 2 ) ) * ( 1 ) مكارم : ولى احتياط واجب آن است به كسى بدهند كه آشكارا گناه نكند . . ( 2 ) بهجت : بنا بر أظهر نبايد خمس بدهند . مسأله 1838 به سيّدى كه معصيت كار است ، اگر خمس دادن كمك به معصيت او باشد ، نمىشود ( 1 ) خمس داد ( 2 ) و به سيّدى هم كه آشكارا معصيت مىكند ، اگر چه دادن خمس كمك به معصيت او نباشد ، بنا بر احتياط واجب نبايد خمس بدهند ( 3 ) ) * ( 1 ) بهجت : بنا بر أحوط . . ( 2 ) اراكى : بقيّه مسأله ذكر نشده . خوئى : و أحوط آن است كه به سيّدى كه شراب مىخورد يا نماز نمىخواند يا آشكارا معصيت مىكند ، اگر چه دادن خمس كمك به معصيت او نباشد ، خمس ندهد . تبريزى : و بهتر آن است كه به سيّدى هم كه آشكارا معصيت مىكند ، اگر چه دادن خمس كمك به معصيت او نباشد ، خمس ندهد . زنجانى : همچنين بنا بر احتياط به شرابخوار و كسى كه معصيت كبيره بجا مىآورد خمس ندهند . ( 3 ) بهجت : بهتر اين است كه خمس ندهند . صافى : اگر ندادن خمس به او موجب باز داشتن او از گناه شود بنا بر احتياط واجب نبايد خمس بدهند . نورى : اگر چه دادن خمس كمك به معصيت او نباشد ؛ نبايد خمس بدهد . مكارم : رجوع كنيد به ذيل مسأله 1837 سيستانى : مسأله به سيّدى كه خمس را صرف در معصيت مىكند ، نمىشود خمس داد ، بلكه اگر دادن خمس كمك به معصيت او باشد ، احتياط واجب آن است كه به او خمس ندهند ، هر چند آن را صرف در معصيت ننمايد ؛ و همچنين احتياط واجب آن است كه به سيّدى كه شراب مىخورد يا نماز نمىخواند و يا آشكارا معصيت مىكند خمس ندهند . مسأله 1839 اگر كسى بگويد سيّدم نمىشود به او خمس داد مگر آن كه دو نفر عادل ، سيّد بودن او را تصديق كنند ( 1 ) يا در بين مردم به طورى معروف باشد كه انسان يقين يا اطمينان پيدا كند كه سيّد است ( 2 ) ) * ( 1 ) سيستانى : يا از راهى ، انسان يقين يا اطمينان كند كه سيّد است . زنجانى : يا از راه ديگرى سيّد بودن او ثابت گردد . ( 2 ) بهجت : و بنا بر أظهر اگر انسان به سيّد بودن كسى گمان داشت ولى دو نفر عادل هم سيّد