آنها حلال و پاك مىباشند . ) * مكارم : مسأله هر گاه سگ تربيت شده را براى شكار حيوانى بفرستد ، ولى آن سگ حيوان حلال ديگرى را شكار كند ، اشكالى ندارد ، همچنين اگر آن حيوان را با حيوان ديگرى شكار كند هر دو حلال است . مسأله 2613 اگر چند نفر با هم سگ را بفرستند و يكى از آنها كافر باشد ( 1 ) يا عمداً نام خدا را نبرد ( 2 ) آن شكار حرام است ( 3 ) و نيز اگر يكى از سگهايى را كه فرستاده‌اند به طورى كه گفته شد ( 4 ) تربيت شده نباشد ، آن شكار حرام مىباشد . ) * ( 1 ) گلپايگانى ، صافى : آن شكار حرام است . و اگر همه مسلمان باشند و يكى از آنان عمداً نام خدا را نبرد ، بنا بر احتياط لازم آن شكار حرام است . [ پايان مسأله ] ( 2 ) مكارم : يا چند سگ بفرستند و يكى از آنها تربيت شده نباشد ، بنا بر احتياط واجب بايد از گوشت آن شكار پرهيز كرد . [ پايان مسأله ] سيستانى : اگر چند نفر با هم سگ را بفرستند و يكى از آنها عمداً نام خدا را نبرد . . ( 3 ) فاضل : اگر چند نفر با هم سگ را بفرستند و يكى از آنها كافر باشد ، آن شكار حرام است و نيز اگر همه مسلمان باشند و يكى از آنان عمداً نام خدا را نبرد ، آن شكار حرام است . . ( 4 ) خوئى ، سيستانى ، تبريزى ، نورى ، فاضل : در مسأله [ 2609 ] گفته شد . . مسأله 2614 اگر باز يا حيوان ديگرى غير سگ شكارى حيوانى را شكار كند ، آن شكار حلال نيست ولى اگر وقتى برسند كه حيوان زنده باشد و به دستورى كه در شرع معين شده ( 1 ) سر آن را ببرند حلال است . ) * ( 1 ) سيستانى : به دستورى كه قبلًا گذشت . . زنجانى : به دستورى كه ذكر شد . . صيد ماهى مسأله 2615 اگر ماهى فَلْسدار را زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد ، پاك و خوردن آن حلال است و چنانچه در آب بميرد پاكاست ولى خوردن آن حرام مىباشد ( 1 ) و ماهى بى فلس را اگر چه زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد حرام است ( 2 ) ) * ( 1 ) گلپايگانى ، صافى : ولى اگر دامىدر آب براى صيد ماهى نصب كنند و ماهى بعد از به دام افتادن ، در آب بميرد ، حليّت آن بعيد نيست اگر چه أحوط ، تركِ خوردن آن است . . خوئى ، فاضل ، زنجانى : مگر اين كه در تور ماهيگير در آب بميرد كه در اين صورت خوردنش حلال است . . تبريزى : ولى اگر در تور ماهيگيرى در آب بميرد خوردنش حلال است . . نورى : ولى اگر دامى در آب براى صيد ماهى نصب كنند و ماهى بعد از اينكه به دام افتاد ، در آب در داخل دام بميرد ، حلال بودن آن خالى از قوت نيست هر چند أحوط ، ترك خوردن آن است . . ( 2 ) بهجت : و فلس ، همان پولكهايى است كه روى پوست ماهى مىباشد .