سيد محمد حسن بني هاشمي خميني

100

توضيح المسائل مراجع ( فارسي )

درآمدهاى ديگرى كه براى تأمين زندگى آنها كافى است داشته باشند ، چه حكمى دارد ؟ ج : كسى كه شرعاً مستحقّ نبوده و مشمول مقررات شهريهء حوزه هم نباشد ، گرفتن سهمين براى او جايز نيست . س 1017 : زن علويه‌اى ادعا مىكند كه پدرش در پرداخت هزينهء خانواده‌اش كوتاهى نموده و مجبور به گدائى در كنار مساجد شده‌اند تا از اين طريق مالى به دست آورده و مصرف كنند . اهالى منطقه هم آن سيّد را فردى ثروتمند ، ولى خسيس نسبت به خانواده‌اش مىدانند ، آيا دادن نفقهء آنان از سهم سادات جايز است ؟ و بر فرض كه پدر بگويد كه بر من فقط دادن هزينهء پوشاك و خوراك واجب است ، ولى پرداخت بقيهء مخارج مثل لوازم اختصاصى زنان و پول روزانهء كودكان ، واجب نيست ، آيا مىتوان به مقدار رفع احتياج از سهم سادات به آنان داد ؟ ج : در صورت اوّل اگر نمىتوانند نفقهء خود را از پدرشان بگيرند ، جايز است به مقدار نفقه از سهم سادات به آنان داده شود . همچنين در صورت دوم ، اگر علاوه بر خوراك و پوشاك ، به چيز ديگرى كه مناسب حالشان است ، نياز داشته باشند ، جايز است به مقدار رفع نياز از سهم سادات به آنان پرداخت شود . س 1018 : آيا اجازه مىفرمائيد كه افرادى خودشان سهم سادات را به سادات فقير بدهند ؟ ج : كسى كه سهم سادات بر عهدهء اوست ، واجب است در پرداخت آن به مستحقين اجازه بگيرد . س 1019 : آيا مقلدين حضرتعالى در مصرف خمس مىتوانند سهم سادات را به سيّد فقير بدهند يا اينكه بايد همهء خمس يعنى سهم سادات و سهم امام عليه السلام را تحويل وكيل شما بدهند تا در موارد شرعى آن مصرف كند ؟ ج : در اين رابطه فرقى بين سهم سادات و سهم مبارك امام عليه السلام نيست . س 1020 : آيا حقوق شرعى ( خمس ، ردّ مظالم ، زكات ) از شؤون حكومت است يا خير ؟ و كسى كه خمس بر عهده اوست ، آيا مىتواند خودش سهم سادات و ردّ مظالم و زكات را به افراد مستحقّ بدهد ؟ ج : در زكات جايز است كه خودش آنها را به فقراى متدين و عفيف بدهد ، و در ردّ مظالم أحوط آن است كه با اذن حاكم شرع باشد ، ولى در خمس واجب است كه همهء آن را به دفتر ما و يا به يكى از وكلاى مجاز ما تحويل دهد تا در موارد شرعى كه براى آن مقرر شده ، مصرف شود ، و يا در پرداخت آن به مستحقين اجازه بگيرد . س 1021 : آيا ساداتى كه داراى شغل و كسبى هستند ، استحقاق خمس دارند يا خير ؟ اميدوارم توضيح فرمائيد . ج : اگر درآمد آنان براى زندگىشان به طور متعارف و مناسب با شأن عرفىشان كافى باشد ، مستحقّ خمس نيستند . س 1022 : جوانى بيست و پنج ساله و كارمند هستم ، تا به حال مجرد بوده و با پدر و مادرم