اگر پيدا نباشد شستن مو كافى است ، ورساندن آب به زير آن لازم نيست . مسأله 241 - اگر شك كند كه پوست صورت از لاي مو پيدا است يا نه بنابر احتياط واجب بايد مو را بشويد وآب را به پوست هم برساند . مسأله 242 - شستن توى بيني ومقدارى از لب وچشم كه در وقت بستن ديده نمىشود واجب نيست ، ولى براي آن كه يقين كند از جاهائى كه بايد شسته شود چيزى باقي نمانده واجب است مقدارى از آنها را هم بشويد . وكسى كه نمىدانسته بايد اين مقدار را بشويد اگر نداند در وضوهائى كه گرفته اين مقدار را شسته يا نه نمازهائى كه خوانده صحيح است . مسأله 243 - بايد صورت ودستها را از بالا به پائين شست ، واگر از پائين به بالا بشويد وضو باطل است . مسأله 244 - اگر دست را تر كند وبه صورت ودستها بكشد ، چنانچه ترى دست بقدرى باشد كه بواسطة كشيدن دست ، آب كمي بر آنها جارى شود كافى است . مسأله 245 - بعد از شستن صورت بايد دست راست وبعد از آن دست چپ را از آرنج تا سر انگشتها بشويد . مسأله 246 - براي آن كه يقين كند آرنج را كاملا شسته بايد مقدارى بالاتر از آرنج را هم بشويد . مسأله 247 - كسى كه پيش از شستن صورت دستهاى خود را تا مچ شسته ، ودر موقع وضو بايد تا سر انگشتان را بشويد واگر فقط تا مچ را بشويد وضوى أو باطل است . مسأله 248 - در وضو شستن صورت ودستها مرتبه أول واجب ومرتبه دوم جايز ومرتبه سوم وبيشتر از آن حرام مىباشد ، واگر با يك مشت آب تمام عضو شسته شود وبه قصد وضو بريزد يك مرتبه حساب مىشود چه قصد بكند يك مرتبه را يا قصد نكند . مسأله 249 - بعد از شستن هر دو دست بايد جلوى سر را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند ، ولازم نيست با دست راست باشد يا از بالا به پائين مسح نمايد . مسأله 250 - يك قسمت از چهار قسمت سر كه مقابل پيشانى است جاى مسح مىباشد ، وهر جاى اين قسمت را به هر اندازه مسح كند كافى است ، اگر چه احتياط مستحب آن است كه از در ازا به اندازه در ازاى يك انگشت واز پهنا به اندازه پهناى سه انگشت بسته مسح نمايد . مسأله 251 - لازم نيست مسح سر بر پوست آن باشد بلكه بر موى جلوى سر هم صحيح است . ولى كسى كه موى جلوى سر أو به اندازه‌اى بلند است كه اگر مثلا شانه كند