به صورتش مىريزد ، يا به جاهاى ديگر سر مىرسد ، بايد بيخ موها را مسح كند ، يا فرق سر را باز كرده پوست سر را مسح نمايد ، واگر موهائى را كه به صورت مىريزد يا به جاهاى ديگر سر مىرسد جلوى سر جمع كند وبر آنها مسح نمايد ، يا بر موى جاهاى ديگر سر ، كه جلوى آن آمده مسح كند باطل است . مسأله 252 - بعد از مسح سر بايد با ترى آب وضو كه در دست مانده روى پاها را از سر يكى از انگشتها تا برآمدگى روى پا مسح كند . مسأله 253 - پهناى مسح پا به هر اندازه باشد كافى است ، ولى بهتر آن است كه به اندازه پهناى سه انگشت بسته مسح نمايد ، وبهتر از آن مسح تمام روى پا است . مسأله 254 - اگر در مسح پا همه دست را روى پا بگذارند وكمي بكشند صحيح است . مسأله 255 - در مسح سر وروى پا بايد دست را روى آنها بكشد ، واگر دست را نگهدارد وسر يا پا را به آن بكشد وضو باطل است ، ولى اگر موقعى كه دست را مىكشد سر يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد . مسأله 256 - جاى مسح بايد خشك باشد . واگر به قدرى تر باشد كه رطوبت كف دست به آن اثر نكند مسح باطل است . ولى اگر ترى آن به قدرى كم باشد كه رطوبتى كه بعد از مسح در آن ديده مىشود بگويند فقط از ترى كف دست است اشكال ندارد . مسأله 257 - اگر براي مسح رطوبتى در كف دست نمانده باشد نمىتواند دست را با آب خارج تر كند ، بلكه بايد از أعضاء ديگر وضو رطوبت بگيرد وبا آن مسح نمايد . مسأله 258 - اگر رطوبت كف دست فقط به اندازه مسح سر باشد ، مىتواند سر را با همان رطوبت مسح كند ، وبراي مسح پاها از أعضاء ديگر وضو رطوبت بگيرد . مسأله 259 - مسح كردن از روى جوراب وكفش باطل است ، ولى اگر بواسطة سرماى شديد يا ترس از دزد ودرنده ومانند اينها نتواند كفش يا جوراب را بيرون آورد . مسح كردن بر آنها اشكال ندارد ، واگر روى كفش نجس باشد بايد چيز پاكى بر آن بيندازد وبر آن چيز مسح كند . مسأله 260 - اگر روى پا نجس باشد ونتواند براي مسح ، آن را آب بكشد بايد تيمم نمايد .