ديگر استحاضة است ، وچنانچه خون أول بيشتر از عادت بوده ومقدار زيادى نشانه‌هاى حيض را داشته همه آن خون حيض است . ( مسأله 492 ) زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد ، اگر بيشتر از ده روز خون ببيند ، خونى كه در روزهاى عادت ديده اگر چه نشانه‌هاى حيض را نداشته باشد حيض است ، وخونى كه بعد از روزهاى عادت ديده اگر چه نشانه‌هاى حيض را داشته باشد استحاضة است . مثلا زنى كه عادت حيض أو از أول ماه تا هفتم است ، اگر از أول ماه تا دوازدهم خون ببيند ، هفت روز أول آن حيض وپنج روز بعد استحاضة مىباشد . 2 - صاحب عادت وقتيه ( مسأله 493 ) زنهائى كه عادت وقتيه دارند دو دسته‌اند : ( ( أول ) ) زنى كه دو ماه پست سر هم در وقت معين خون حيض ببيند ، وبعد از چند روز پاك شود ، ولى شماره روزهاى آن در هر دو ماه يك اندازه نباشد ، مثلا دو ماه پشت سر هم روز أول ماه خون ببيند ولى ماه أول روز هفتم وماه دوم روز هشتم از خون پاك شود ، كه اين زن بايد روز أول ماه را عادت حيض خود قرار دهد . ( ( دوم ) ) زنى كه دو ماه پشت سر هم در وقت معين سه روز يا بيشتر خون حيض ببيند وبعد پاك شود ودو مرتبه خون ببيند وتمام روزهائى كه خون ديده با روزهائى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر نشود ولى ماه دوم كمتر يا بيشتر از ماه أول باشد ، مثلا در ماه أول هشت روز ودر ماه دوم نه روز باشد كه اين زن هم بايد روز أول ماه را روز أول عادت حيض خود قرار دهد . ( مسأله 494 ) زنى كه عادت وقتيه دارد وشماره روزهاى أو به يك اندازه نيست چنانچه خونى ببيند كه مقدارى از آن نشانه‌هاى حيض داشته ومقدارى نداشته باشد ، در صورتي كه خون نشانه‌دار از سه روز كمتر واز ده روز بيشتر نباشد لازم است آن را حيض ، وخونى كه نشانه‌هاى حيض ندارد استحاضة قرار دهد ، ولى چنانچه در وقت عادتش خون ببيند داشتن نشانه‌هاى حيض در حيض بودن آن معتبر نيست ، پس خونى كه در وقت عادتش ديده چنانچه ممكن است حيض باشد لازم است حيض قرار دهد . مثلا در وقت عادت خود سه روز خون ديد اگر چه نشانه