حيض را نداشته باشد حيض است . وهمچنين است اگر در عادت خود مثلا يك روز وپيش از عادت به دو روز خون ببيند يا اين كه در عادت خود مثلا يك روز وپس از آن با نشانه‌هاى حيض دو روز خون ببيند در اين دو صورت نيز لازم است آن سه روز را حيض قرار دهد پس اگر خون نشانه‌دار قبل از ده روز از أول خون ديدن قطع شد تمام آن خون حيض است واگر بعدا نيز خون ديد چنانچه آن خون داراى نشانه‌هاى حيض وفصل بين آن وآخر خون أول ده روز يا بيشتر باشد آن خون حيض است والا استحاضة است . ( مسأله 495 ) زنى كه عادت وقتيه دارد ، اگر در وقت عادت با نشانه‌هاى حيض بيشتر از ده روز خون ببيند ونتواند حيض را بواسطة نشانه‌هاى آن تشخيص دهد ، بايد تا شش يا هفت روز حيض وبقيه را استحاضة قرار دهد . ( مسأله 496 ) زنى كه هر ماه ، روز أول ماه مثلا خون مىديده وگاهى روز پنجم وگاهى روز هفتم پاك مىشده ، چنانچه يك ماه دوازده روز خون ببيند ونتواند با نشانه‌هاى حيض مقدار أو را معين نمايد ، بايد از أول ماه تا شش يا هفت روز حيض وباقي را استحاضة قرار دهد . ( مسأله 497 ) صاحب عادت اگر وسط يا آخر عادت أو معلوم است چنانچه خون أو از دوازده روز تجاوز كند شش يا هفت روز را طورى قرار دهد كه آخر يا وسط آن موافق با آن وقت باشد . 3 - صاحب عادت عدديه ( مسأله 498 ) زنهائى كه عادت عدديه دارند دو دسته‌اند : ( ( أول ) ) زنى كه شماره روزهاى حيض أو در دو ماه پشت سر هم يك اندازه باشد ، ولى وقت خون ديدن أو يكى نباشد كه در اين صورت هر چند روزى كه خون ديده عادت أو مىشود . مثلا اگر ماه أول از روز أول تا پنجم وماه دوم از يازدهم تا پانزدهم خون ببيند عادت أو پنج روز مىشود . ( ( دوم ) ) زنى كه دو ماه پشت سر هم سه روز يا بيشتر خون ببيند ويك روز يا بيشتر پاك شود ودو مرتبه خون ببيند ووقت ديدن خون ، در ماه أول با ماه دوم فرق داشته باشد ، كه اگر تمام روزهائى كه خون ديده وروزهائى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر نشود ، وشماره روزهاى آن هم به يك اندازه باشد ، تمام