السيد الخوئي
557
توضيح المسائل ( فارسي )
رعايت كنند ، بنابر اين اگر زن يائسه يا صغيره سنى مذهبي شيعه گردد از آن قاعده ( لزوم نگهدارى عده ) خارج مىشود واگر طلاق أو رجعي بوده باشد جايز است نفقه أيام عده را از شوهر سنى مطالبه كند ، وچون بر مذهب شيعه عده ندارد جايز است در آن أيام با شخص ديگرى ازدواج كند وهمينطور اگر مرد سنى شيعه گردد ، جايز است با خواهر زن يائسه وصغيرهاى را كه طلاق داده است وهنوز به مذهب أهل سنت در أيام عده هستند ، ازدواج كند ولازم نيست كه احكام عده را رعايت كند . 4 - اگر مرد سنى مذهب بدون حضور دو شاهد عادل زن خود را طلاق دهد ويا مقدارى از بدن زن خود را ، مثلا يك انگشت زنش را طلاق دهد ، بر مذهب أو اين طلاق صحيح است وطلاق تمان زن واقع مىشود ولى بر مذهب اماميه اين طلاق باطل است وبايد طلاق در حضور دو عادل واقع شود ، بنابر اين مرد شيعه مذهب بنا به قاعده الزام مىتواند با آن زن مطلقه پس از تمام شدن أيام عده ازدواج كند . 5 - مرد سنى بنابر مذهب خود اگر در حال عادت ، زن خود را طلاق دهد ويا در حال پاكى كه با أو مقاربت كرده است ، طلاق دهد ، اين طلاق صحيح است ولى در مذهب اماميه اين طلاق باطل است بنابر اين ، مرد شيعه مذهب بنا به قاعده الزام مىتواند با آن زن بعد از تمام شدن أيام عده ازدواج كند . 6 - به مذهب أبى حنيفة كسى كه به اجبار واكراه زنش را طلاق دهد ، آن طلاق صحيح است ولى به مذهب اماميه طلاقي كه به جبر واقع شود ، باطل است . بنابر اين شخصي شيعه مذهب بنا به قاعده الزام مىتواند با زنى كه با جبر واكراه شوهرش أو را طلاق داده در صورتي كه پيرو مذهب أبى حنيفة باشد ازدواج كند . 7 - اگر مرد سنى قسم ياد كند كه كارى را انجام ندهد واگر آن كار را انجام داد ، زنش مطلقه شود ، اتفاقا آن كار را انجام داد در اين صورت بر مذهب خودش زن أو مطلقه مىشود وبر مذهب اماميه طلاق تحقق پيدا نكرده ، بنا به قاعده الزام جايز است مرد شيعي مذهب بعد از أيام عده با آن زن ازدواج كند ، از اين قبيل است به نوشته طلاق دادن زن كه بر مذهب أهل سنت جايز است وبر مذهب اماميه با نوشته طلاق انجام نمىشود بنا به قاعده الزام مرد شيعه مذهب مىتواند با زن مطلقه با نوشته پس از أيام عده ازدواج كند .