( مسأله 312 ) اگر بعد از نماز بفهمد كه وضوى أو باطل شده ولى شك كند كه قبل از نماز باطل شده يا بعد از نماز ، نمازى كه خوانده صحيح است . ( مسأله 313 ) اگر انسان مرضى دارد كه بول أو قطره قطره مىريزد ، يا نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه يقين دارد كه از أول وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن ونماز خواندن مهلت پيدا مىكند ، بايد نماز را در وقتي كه مهلت پيدا مىكند بخواند ، واگر مهلت أو به مقدار كارهاى واجب نماز است ، بايد در وقتي كه مهلت دارد ، فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد ، وكارهاى مستحب مانند اذان واقامه وقنوت را ترك نمايد . ( مسأله 314 ) اگر به مقدار وضو ونماز مهلت پيدا نمىكند ودر بين نماز چند دفعه بول يا غائط از أو خارج مىشود ، كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگيرد سخت نيست ، احتياط اين است كه ظرف آبى پهلوى خود بگذارد وهر وقت بول يا غائط از أو خارج شد ، وضو بگيرد وبقيه نماز را بخواند ، اگر چه اظهر آن است كه اگر همان نماز را با يك وضو بخواند كفايت مىكند . ( مسأله 315 ) كسى كه بول يا غائط طورى پى در پى از أو خارج مىشود كه وضو گرفتن بعد از هر دفعه براي أو سخت است ، براي هر نمازش بدون اشكال يك وضو كفايت مىكند ، بلكه اظهر اين است كه يك وضو براي چندين نماز نيز كافى است ، مگر اين كه محدث بحدث ديگرى گردد ، وبهتر آنست كه براي هر نماز يك وضو بگيرد ، ولى براي سجده وتشهد قضا شده ونماز احتياط وضوى ديگر لازم نيست . ( مسأله 316 ) كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود ، لازم نيست بعد از وضو فورا نماز بخواند ، اگر چه بهتر اين است كه به نماز مبادرت نمايد . ( مسأله 317 ) كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود ، بعد از وضو گرفتن جائز است كه نوشته قرآن را مس نمايد ، اگر چه در غير حال نماز باشد . ( مسأله 318 ) كسى كه بول أو قطره قطره مىريزد بايد براي نماز به وسيله كيسه‌اى كه در آن پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى مىكند ، خود را حفظ نمايد ، واحتياط واجب آنست كه پيش از هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد ، ونيز كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن