غائط خوددارى كند ، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد . واحتياط واجب آنست كه اگر مشقت ندارد ، براي هر نماز مخرج غائط را آب بكشد . ( مسأله 319 ) كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند ، در صورتي كه ممكن باشد به مقدار نماز از خارج شدن بول وغائط جلوگيرى نمايد بهتر آنست كه جلوگيرى نمايد ، اگر چه خرج داشته باشد ، بلكه اگر مرض أو به آسانى معالجه شود ، بهتر آنست كه خود را معالجه نمايد . ( مسأله 320 ) كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند ، بعد از آن كه مرض أو خوب شد ، لازم نيست نمازهائى را كه در وقت مرض مطابق وظيفه‌اش خوانده قضا نمايد . ولى اگر در بين وقت نماز مرض أو خوب شود ، بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند . ( مسأله 321 ) اگر كسى مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند ، بايد بوظيفه كساني كه نمىتوانند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كنند عمل نمايد . چيزهائى كه بايد براي آنها وضو گرفت ( مسأله 322 ) براي شش چيز وضو گرفتن واجب است : ( ( أول ) ) براي نمازهاى واجب غير از نماز ميت . ودر نمازهاى مستحب وضو شرط صحت است . ( ( دوم ) ) براي سجده وتشهد فراموش شده ، اگر بين آنها ونماز حدثى از أو سر زده مثلا بول كرده باشد ، ولى براي سجده سهو واجب نيست وضو بگيرد . ( ( سوم ) ) براي طواف واجب خانه كعبه . ( ( چهارم ) ) اگر نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشد كه وضو بگيرد . ( ( پنجم ) ) اگر نذر كرده باشد كه جائى از بدن خود را به خط قرآن برساند . ( ( ششم ) ) براي آب كشيدن قرآني كه نجس شده ، يا براي بيرون آوردن آن از مستراح ومانند آن ، در صورتي كه مجبور باشد دست يا جاى ديگر بدن خود را به خط قرآن برساند ، ولى چنانچه معطل شدن به مقدار وضو بىاحترامى به قرآن باشد ، بايد بدون اين كه وضو بگيرد ، قرآن را از مستراح ومانند آن بيرون آورد ، يا اگر نجس شده آب بكشد .