نبرد تا بميرد حرام است . ( مسأله 2611 ) اگر دو نفر حيواني را شكار كنند ، وشكار يكى از آنان مسلمان وديگرى كافر باشد يا يكى از آن دو ، نام خدا را ببرد وديگرى عمدا نام خدا را نبرد ، آن حيوان حلال نيست . ( مسأله 2612 ) اگر بعد از آن كه حيواني را تير زدند مثلا در آب بيفتد وانسان بداند كه حيوان بواسطة تير وافتادن در آب جان داده ، حلال نيست بلكه اگر نداند كه جان دادن آن فقط به واسطه تير بوده ، حلال نمىباشد . ( مسأله 2613 ) اگر با سگ غصبى يا اسلحه غصبى حيواني را شكار كند ، شكار حلال است ومال خود أو مىشود ، ولى گذشته از اين كه گناه كرده ، بايد اجرت اسلحه يا سگ را به صاحبش بدهد . ( مسأله 2614 ) اگر با شمشير يا چيز ديگرى كه شكار كردن با آن صحيح است با شرطهائى كه در مسأله ( 2610 ) گفته شد ، حيوان را دو قسمت كنند ، وسر وگردن در يك قسمت بماند وانسان وقتي برسد كه حيوان جان داده باشد ، هر دو قسمت حلال است . وهمچنين است اگر حيوان زنده باشد ولى به اندازه سر بريدن وقت نباشد اما اگر به اندازه سر بريدن وقت باشد وممكن باشد كه مقدارى زنده بماند ، قسمتى كه سر وگردن ندارد حرام وقسمتى كه سر وگردن دارد ، اگر سر آن را به دستوري كه در شرع معين شده ببرند حلال واگر نه آن هم حرام مىباشد . ( مسأله 2615 ) اگر با چوب يا سنگ يا چيز ديگرى كه شكار كردن با آن صحيح نيست حيواني را دو قسمت كنند ، قسمتى كه سر وگردن ندارد حرام است وقسمتى كه سر وگردن دارد ، اگر زنده باشد وممكن باشد كه مقدارى زنده بماند ، وسر آن را به دستوري كه در شرع معين شده ببرند حلال واگر نه آن قسمت هم حرام مىباشد . ( مسأله 2616 ) اگر حيواني را شكار كنند ، يا سر ببرند وبچه زنده‌اى از آن بيرون آيد ، چنانچه آن بچه را به دستوري كه در شرع معين شده سر ببرند حلال