واگر نه حرام مىباشد . ( مسأله 2617 ) اگر حيواني را شكار كنند يا سر ببرند وبچه مرده‌اى از شكمش بيرون آورند ، چنانچه خلقت آن بچه كامل باشد ومو يا پشم در بدن روئيده باشد پاك وحلال است . شكار كردن با سگ شكارى ( مسأله 2618 ) اگر سگ شكارى ، حيوان وحشى حلال گوشتى را شكار كند ، پاك بودن وحلال بودن آن حيوان شش شرط دارد : ( أول ) سگ به طورى تربيت شده باشد كه هر وقت آن را براي گرفتن شكار بفرستند برود وهر وقت جلوگيرى كنند بايستد ، ونيز عادتش اين باشد كه تا صاحبش نرسد از شكار نخورد ، ولى اگر عادت به خوردن خون شكار داشته باشد يا اتفاقا از شكار بخورد اشكال ندارد . ( دوم ) صاحبش آن را بفرستد واگر از پيش خود دنبال شكار رود وحيواني را شكار كند خوردن آن حيوان حرام است . بلكه اگر از پيش خود دنبال شكار رود وبعدا صاحبش بانگ بزند كه زودتر آن را به شكار برساند اگر چه بواسطة صداى صاحبش شتاب كند ، بنابر احتياط واجب بايد از خوردن آن شكار خوددارى نمايند . ( سوم ) كسى كه سگ را مىفرستد بايد مسلمان يا بچه مسلمان باشد كه خوب وبد را بفهمد واگر كافر يا كسى كه در حكم كافر است مانند غالى وخارجي وناصب يعنى شخصي كه اظهار دشمنى با أهل بيت پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم مىكند سگ را بفرستد شكار آن سگ حرام است . ( چهارم ) وقت فرستادن سگ نام خدا را ببرد واگر عمدا نام خدا را نبرد ، آن شكار حرام است ولى اگر فراموش كند اشكال ندارد . ( پنجم ) شكار بواسطة زخمى كه از دندان سگ پيدا كرده بميرد پس اگر سگ ، شكار را خفه كند ، يا شكار از دويدن يا ترس بميرد حلال نيست .