به واسطه شير خوردن آن زن بر أو حرام شده ، مثلا بگويد شير مادر أو را خورده چنانچه تصديق أو ممكن باشد ، نمىتواند با آن زن ازدواج كند ، واگر بعد از عقد بگويد وخود زن هم حرف أو را قبول نمايد ، عقد باطل است پس اگر مرد با أو نزديكى نكرده باشد ، يا نزديكى كرده باشد ولى در وقت نزديكى كردن ، زن بداند بر آن مرد حرام است ، مهر ندارد واگر بعد از نزديكى بفهمد كه بر آن مرد حرام بوده ، شوهر بايد مهر أو را مطابق زنهائى كه مثل أو هستند بدهد . ( مسأله 2504 ) اگر زن پيش از عقد بگويد بواسطة شير خوردن بر مردى حرام شده ، چنانچه تصديق أو ممكن باشد ، نمىتواند با آن مرد ازدواج كند واگر بعد از عقد بگويد ، مثل صورتي است كه مرد بعد از عقد بگويد كه زن بر أو حرام است وحكم آن در مسأله پيش گفته شد . ( مسأله 2505 ) شير دادنى كه علت محرم شدن است به دو چيز ثابت مىشود : ( أول ) خبر دادن عده‌اى كه انسان از گفته آنان يقين يا اطمينان پيدا كند . ( دوم ) شهادت دو مرد عادل يا يك مرد ودو زن يا چهار زن كه عادل باشند ، ولى بايد شرائط شير دادن را هم بگويند مثلا بگويند ما ديده‌ايم كه فلان بچه بيست وچهار ساعت از پستان فلان زن شير خورده وچيزى هم در بين نخورده وهمچنين ساير شرطها را كه در مسأله ( 2483 ) گفته شد شرح دهند . ( مسأله 2506 ) اگر شك كنند به مقدارى كه علت محرم شدن است بچه شير خورده يا نه ، يا گمان داشته باشند كه به آن مقدار شير خورده ، بچه به كسى محرم نمىشود ولى بهتر آنست كه احتياط كنند .