احكام طلاق ( مسأله 2507 ) مردى كه زن خود را طلاق مىدهد ، بايد بالغ وعاقل باشد وبه اختيار خود طلاق دهد واگر أو را مجبور كنند كه زنش را طلاق دهد طلاق باطل است ونيز بايد قصد طلاق داشته باشد ، پس اگر صيغه طلاق را مثلا به شوخى بگويد صحيح نيست . ( مسأله 2508 ) زن بايد در وقت طلاق از خون حيض ونفاس پاك باشد وشوهرش در آن پاكى با أو نزديكى نكرده باشد وتفصيل اين دو شرط در مسائل آينده گفته مىشود . ( مسأله 2509 ) طلاق دادن زن در حال حيض يا نفاس در سه صورت صحيح است : ( أول ) آن كه شوهرش بعد از ازدواج با أو نزديكى نكرده باشد . ( دوم ) معلوم باشد آبستن است واگر معلوم نباشد وشوهر در حال حيض طلاقش بدهد ، بعد بفهمد آبستن بوده ، احتياط واجب آنست كه دوباره أو را طلاق دهد . ( سوم ) مرد بواسطة غائب بودن يا حبس بودن نتواند بفهمد كه زن از خون حيض ونفاس پاك است يا نه .