احكام حواله دادن ( مسأله 2298 ) اگر انسان طلبكار خود را حواله بدهد كه طلب خود را از ديگرى بگيرد وطلبكار قبول نمايد ، بعد از آن كه حواله با شرائطى كه بعدا گفته مىشود درست شد ، كسى كه به أو حواله شده بدهكار مىشود ، وديگر طلبكار نمىتواند طلبي را كه دارد از بدهكار أولى مطالبه نمايد . ( مسأله 2299 ) بدهكار وطلبكار بايد مكلف وعاقل باشند وكسى آنها را مجبور نكرده باشد ونيز بايد سفيه نباشند ، يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكنند . ومعتبر است نيز بدهكار وطلبكار مفلس نباشند بلى اگر حواله بر شخص برئ باشد حواله دهنده اگر چه مفلس باشد اشكال ندارد . ( مسأله 2300 ) حواله دادن بر كسى كه بدهكار نيست ، در صورتي صحيح است كه أو قبول نمايد ونيز اگر انسان بخواهد به كسى كه جنسي بدهكار است ، جنس ديگر حواله دهد مثلا به كسى كه جو بدهكار است گندم حواله دهد ، تا أو قبول نكند حواله صحيح نيست . ( مسأله 2301 ) موقعى كه انسان حواله مىدهد بايد بدهكار باشد پس اگر بخواهد از كسى قرض كند ، تا وقتي از أو قرض نكرده بنابر احتياط واجب نمىتواند أو را به كسى حواله دهد كه آنچه را بعدا قرض مىدهد از آن كس بگيرد .