بگذارند پاك نمىشود . 2 - زمين ( مسأله 184 ) زمين با سه شرط كف پا وته كفش را كه به راه رفتن نجس شده پاك مىكند : ( ( أول ) ) آن كه زمين پاك باشد ( ( دوم ) ) آن كه خشك باشد ( ( سوم ) ) آن كه اگر عين نجس مثل خون وبول ، يا متنجس مثل گلى كه نجس شده در كف پا وته كفش باشد ، بواسطة راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود ونيز زمين بايد خاك يا سنگ يا آجر فرش ومانند اينها باشد ، وبا راه رفتن روى فرش وحصير وسبزه ، كف پا وته كفش نجس پاك نمىشود . ( مسأله 185 ) پاك شدن كف پا وته كفش نجس ، بواسطة راه رفتن روى اسفالت وروى زمينى كه با چوب فرش شده محل اشكال است . ( مسأله 186 ) براي پاك شدن كف پا وته كفش بهتر است مقدار پانزده ذراع دست يا بيشتر راه بروند ، اگر چه به كمتر از پانزده ذراع يا ماليدن پا به زمين نجاست بر طرف شود . ( مسأله 187 ) لازم نيست كف پا يا ته كفش نجس تر باشد ، بلكه اگر خشك هم باشد به راه رفتن پاك مىشود . ( مسأله 188 ) بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد ، مقدارى از أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مىشود پاك مىگردد . ( مسأله 189 ) كسى كه با دست وزانو راه مىرود ، اگر كف دست يا زانوى أو نجس شود ، پاك شدن آن با راه رفتن محل اشكال است . وهمچنين است ته عصا ، ته پاى مصنوعى ونعل چهار پايان وچرخ اتومبيل ودرشكه ومانند اينها . ( مسأله 190 ) اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ يا ذره‌هاى كوچكى از نجاست كه ديده نمىشود ، در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد ، اگر چه احتياط مستحب آنست كه بقدرى راه بروند كه آنها هم بر طرف شوند . ( مسأله 191 ) توى كفش بواسطة راه رفتن پاك نمىشود . وپاك شدن كف جوراب بواسطة راه رفتن محل اشكال است .