3 - آفتاب ( مسأله 192 ) آفتاب زمين ، ساختمان وچيزهائى كه مانند در وپنجره در ساختمان به كار برده شده ، وهمچنين ميخى را كه به ديوار كوبيده‌اند با پنج شرط پاك مىكند : ( ( أول ) ) آن كه چيز نجس بطورى تر باشد ، پس اگر خشك باشد بايد به وسيله‌اى آن را تر كنند تا آفتاب خشك كند . ( ( دوم ) ) آن كه اگر عين نجاست در آن چيز باشد پيش از خشك شدن به تابيدن آفتاب آن را بر طرف كنند . ( ( سوم ) ) آن كه چيزى از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند ، پس اگر آفتاب از پشت پرده يا ابر ومانند اينها بتابد وچيز نجس را خشك كند ، آن چيز پاك نمىشود ، ولى اگر ابر به قدرى نازك باشد كه از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند ، اشكال ندارد . ( ( چهارم ) ) آن كه آفتاب به تنهائى چيز نجس را خشك كند ، پس اگر مثلا چيز نجس بواسطة باد وآفتاب خشك شود پاك نمىگردد ، ولى اگر باد بقدرى كم باشد كه نگويند به خشك شدن چيز نجس كمك كرده اشكال ندارد . ( ( پنجم ) ) آن كه آفتاب مقدارى از بنا وساختمان را كه نجاست به آن فرو رفته ، يك مرتبه خشك كند . پس اگر يك مرتبه بر زمين وساختمان نجس بتابد وروى آن را خشك كند ودفعه ديگر زير آن را خشك نمايد ، فقط روى آن پاك مىشود وزير آن نجس مىماند . ( مسأله 193 ) پاك كردن آفتاب حصير نجس را محل اشكال است ، واما درخت وگياه كه در زمين است پيش از چيدن آن بواسطة آفتاب پاك مىشود . ( مسأله 194 ) اگر آفتاب به زمين نجس بتابد ، بعد انسان شك كند كه زمين موقع تابيدن آفتاب تر بوده يا نه ، يا ترى آن بواسطة آفتاب خشك شده يا نه آن زمين نجس است ، وهمچنين است اگر شك كند كه پيش از تابش آفتاب عين نجاست از آن بر طرف شده يا نه ، يا شك كند كه چيزى مانع تابش آفتاب بوده يا نه . ( مسأله 195 ) اگر آفتاب به يك طرف ديوار نجس بتابد ، وبه وسيله آن طرفي كه آفتاب به آن نتابيده نيز خشك شود بعيد نيست هر دو طرف پاك شود .