مىدهد روزه نگرفته ، قضا نمايد ، مثلا كسى كه پيش از ماه رمضان مسافرت كرده ونمىداند پنجم رمضان از سفر برگشته يا ششم ، ويا اين كه مثلا در آخرهاى ماه رمضان مسافرت كرده وبعد از رمضان برگشته ونمىداند كه بيست وپنجم رمضان مسافرت كرده يا بيست وششم ، در هر دو صورت مىتواند مقدار كمتر يعنى پنج روز را قضا كند ، اگر چه احتياط مستحب آنست كه مقدار بيشتر يعنى شش روز را قضا نمايد . ( مسأله 1707 ) اگر از چند ماه رمضان روزه قضا داشته باشد ، قضاى هر كدام را كه أول بگيرد مانعى ندارد ، ولى اگر وقت قضاى رمضان آخر تنگ باشد مثلا پنج روز از رمضان آخر قضا داشته باشد وپنج روز هم بر رمضان مانده باشد بهتر آنست كه أول قضاى رمضان آخر را بگيرد . ( مسأله 1708 ) اگر قضاى روزه چند ماه رمضان بر أو واجب باشد ، ودر نيت معين نكند روزه‌اى را كه مىگيرد قضاى كدام ماه رمضان است قضاى سال آخرى حساب نمىشود . ( مسأله 1709 ) در قضاى روزه رمضان مىتواند ، پيش از ظهر روزه خود را باطل نمايد ، ولى اگر وقت قضا تنگ باشد بهتر آنست كه باطل ننمايد . ( مسأله 1710 ) اگر قضاى روزه ميتى را گرفته باشد ، بهتر آنست كه بعد از ظهر روزه را باطل نكند . ( مسأله 1711 ) اگر بواسطة مرض ، يا حيض ، يا نفاس ، روزه رمضان را نگيرد وپيش از تمام شدن رمضان بميرد ، لازم نيست روزه‌هائى را كه نگرفته براي أو قضا كند . ( مسأله 1712 ) اگر بواسطة مرضى روزه رمضان را نگيرد ، ومرض أو تا رمضان سال بعد طول بكشد ، قضاى روزه‌هائى را كه نگرفته بر أو واجب نيست وبايد براي هر روز يك مد كه تقريبا ده سير است طعام يعنى گندم يا جو يا نان ومانند اينها به فقير بدهد ، ولى اگر بواسطة عذر ديگرى مثلا براي مسافرت روزه نگرفته باشد ، وعذر أو تا رمضان بعد باقي بماند روزه‌هائى را كه نگرفته بايد قضا