زانوى أو پائين‌تر از مردم ديگر است كه بايد خيلى خم شود تا دستش به زانو برسد ، بايد به اندازه معمول خم شود . ( مسأله 1036 ) كسى كه نشسته ركوع مىكند ، بايد بقدرى خم شود كه صورتش مقابل زانوها برسد ، وبهتر است بقدرى خم شود كه صورت نزديك جاى سجده برسد . ( مسأله 1037 ) بهتر آنست كه در حال اختيار در ركوع ، سه مرتبه ( ( سبحان الله ) ) يا يك مرتبه ( ( سبحان ربى العظيم وبحمده ) ) بگويد وظاهر اين است كه گفتن هر ذكرى كه به اين مقدار باشد كفايت مىكند . ولى در تنگى وقت ودر حال ناچارى گفتن يك ( ( سبحان الله ) ) كافى است . ( مسأله 1038 ) ذكر ركوع بايد دنبال هم وبه عربى صحيح گفته شود . ومستحب است آن را سه يا پنج يا هفت مرتبه بلكه بيشتر بگويند . ( مسأله 1039 ) در حال ركوع بايد به مقدار ذكر واجب ، بدن آرام باشد ، ودر ذكر مستحب هم آرام بودن بدن در صورتي كه قصد خصوصيت نمايد أحوط است . ( مسأله 1040 ) اگر موقعى كه ذكر واجب ركوع را مىگويد ، بىاختيار بقدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود ، بهتر اين است كه بعد از آرام گرفتن بدن ، دوباره ذكر را بگويد ، ولى اگر كمي حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج نشود ، يا انگشتان را حركت دهد ، ضررى ندارد . ( مسأله 1041 ) اگر پيش از آن كه به مقدار ركوع خم شود وبدن آرام گيرد ، عمدا ذكر ركوع را بگويد ، نمازش باطل است . ( مسأله 1042 ) اگر پيش از تمام شدن ذكر واجب ، عمدا سر از ركوع بردارد نمازش باطل است ، واگر سهوا سر بردارد ، چنانچه پيش از آن كه از حال ركوع خارج شود ، يادش بيايد كه ذكر ركوع را تمام نكرده ، بايد در حال آرامى بدن ذكر را بگويد ، واگر بعد از آن كه از حال ركوع خارج شد يادش بيايد نمازش صحيح است . ( مسأله 1043 ) اگر نتواند به مقدار ذكر در ركوع بماند ، احتياط واجب