آن است كه بقيه آن را در حال برخواستن بگويد . ( مسأله 1444 ) اگر بواسطة مرض ومانند آن در ركوع آرام نگيرد ، نمازش صحيح است ، ولى بايد پيش از آن كه از حال ركوع خارج شود ، ذكر واجب را به نحوى كه گذشت بگويد . ( مسأله 1045 ) هر گاه نتواند به اندازه ركوع خم شود ، بايد به چيزى تكيه دهد وركوع كند ، واگر موقعى هم كه تكيه داده نتواند بطور معمول ركوع كند ، بنابر احتياط بايد به هر اندازه مىتواند خم شود واشاره به ركوع نيز بنمايد ، واگر هيچ نتواند خم شود ، بايد براي ركوع با سر اشاره نمايد . ( مسأله 1046 ) كسى كه براي ركوع بايد با سر اشاره كند اگر نتواند با سر اشاره كند ، بايد به نيت ركوع چشمها را بر هم بگذارد وذكر آن را بگويد وبه نيت برخواستن از ركوع ، چشمها را باز كند ، واگر از اين هم عاجز است بنابر احتياط در قلب خود نيت ركوع كند وذكر آن را بگويد . ( مسأله 1047 ) كسى كه نمىتواند ايستاده ركوع كند ، ولى براي ركوع مىتواند در حالي كه نشسته است خم شود ، بايد ايستاده نماز بخواند وبراي ركوع با سر اشاره نمايد ، واحتياط مستحب آنست كه نماز ديگرى هم بخواند وموقع ركوع آن بنشيند وبراي ركوع خم شود . ( مسأله 1048 ) اگر بعد از رسيدن به حد ركوع وآرام گرفتن بدن سر بردارد ودو مرتبه به اندازه ركوع خم شود ، نمازش باطل است . ( مسأله 1049 ) بعد از تمام شدن ذكر ركوع ، بايد راست بايست وبعد از آن كه بدن آرام گرفت به سجده رود ، واگر عمدا پيش از ايستادن ، يا پيش از آرام گرفتن بدن به سجده رود نمازش باطل است . ( مسأله 1050 ) اگر ركوع را فراموش كند ، وپيش از آن كه به سجده برسد يادش بيايد بايد بايستد بعد به ركوع رود ، وچنانچه به حالت خميدگى به ركوع برگردد نمازش باطل است . ( مسأله 1051 ) اگر بعد از آن كه پيشانى به زمين رسيد ، يادش بيايد كه