وروده كه از مخرج غائط خارج مىشود . چهارم : خوابى كه به واسطه آن چشم نبيند وگوش نشنود ، ولى اگر چشم نبيند وگوش بشنود وضو باطل نمىشود . پنجم : چيزهايى كه عقل را از بين مىبرد مانند ديوانگى ومستى وبيهوشى . ششم : استحاضة زنان ، كه بعدا گفته مىشود . هفتم : كارى كه براي آن بايد غسل كرد مانند جنابت . احكام وضوى جبيره چيزى كه با آن زخم وشكسته را مىبندند ودوايى كه روى زخم ومانند آن مىگذارند جبيره ناميده مىشود . مسأله 322 - اگر در يكى از جاهاى وضو زخم يا دمل يا شكستگى باشد ، چنانچه روى آن باز است وآب براي آن ضرر ندارد ، بايد بطور معمول وضو گرفت . مسأله 323 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت ودستها است وروى آن باز است وآب ريختن روى آن ضرر دارد ، بايد أطراف آن را بشويد وچنانچه كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد دست تر بر آن بكشد واگر ممكن نيست پارچه پاكى روى آن بگذارد دست تر را روى پارچه هم بكشد . واگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم نجس است ونمىشود آب كشيد ، بايد أطراف زخم را بطورى كه در وضو گفته شد ، از بالا به پايين بشويد وبنابر احتياط واجب در فرض أخير تيمم هم بنمايد . مسأله 324 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در جلوى سر يا روى پاها است وروى آن باز است ، چنانچه نتواند آن را مسح كند ، بايد پارچه پاكى روى آن بگذارد وروى پارچه را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند ، اگر گذاشتن پارچه ممكن نباشد ، مسح آن محل لازم نيست وبايد تيمم بنمايد . مسأله 325 - اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد ، چنانچه باز كردن