مجتهدي بايد تقليد كرد كه : مرد بالغ عاقل شيعه دوازده امامي حلال زاده زنده وعادل باشد . ومقصود از عدالت آن است كه قدرت نفسانيه‌اى بر انجام واجبات وترك گناهان كبيره وعلاوة بر اينها مروة داشته باشد واين معنى به وسيله حسن ظاهر شناخته مىشود واحتياط واجب آن است كه مرجع تقليد حريص به دنيا نباشد ولازم است از مجتهدين ديگر اعلم باشد يعنى در فهميدن حكم خدا از همه مجتهدين عصر خودش عالم‌تر باشد . مسأله 4 - در صورتي كه دو مجتهد از نظر علمي مساوى باشند احتياط لازم آن است كه از كسى كه اتقى وأورع است تقليد كند . مسأله 5 - مجتهد اعلم را از سه راه مىتوان شناخت : أول آن كه خود انسان يقين ويا اطمينان پيدا كند ، مانند اين كه انسان خود از أهل خبره باشد وبتواند مجتهد اعلم را بشناسد ، دوم آن كه دو نفر عالم عادل كه مىتوانند مجتهد اعلم را تشخيص دهند اعلم بودن كسى را تصديق نمايند به شرط آن كه دو نفر عالم عادل ديگر با گفته آنان مخالفت ننمايند سوم آن كه اجتهاد واعلم بودن شخصي به حدى شايع باشد كه از آن شيوع وشهرت براي انسان علم يا اطمينان حاصل شود . مسأله 6 - اگر شناختن اعلم مشكل باشد بايد از كسى تقليد نمايد كه گمان به اعلم بودن أو دارد بلكه اگر احتمال ضعيفى بدهد كه كسى اعلم است واحتمال اعلم بودن ديگرى را ندهد بايد از همان كس تقليد نمايد وهمين طور اگر علم داشته باشد كه مثلا دو نفر يا مساوى در علم هستند ويا يكى از آنها به طور معين ، احتمالا اعلم است واحتمال اعلميت ديگرى را ندهد ، بايد از آن شخص معين تقليد نمايد واگر چند نفر در نظر أو اعلم از ديگران وبا يكديگر مساوى باشند بايد از يكى از آنان تقليد كند . مسأله 7 - بدست آوردن فتوى مجتهد سه راه دارد : أول شنيدن از خود مجتهد . دوم شنيدن از دو نفر عادل كه فتواى مجتهد را نقل مىكنند ، وخبر دادن